Saltar ao contido principal
Inicio  »  Centros  »  Facultade de Ciencias da Comunicación  »  Información da Materia

G3041122 - Linguaxe audiovisual (Procesos de ideación e narrativa audiovisual) - Curso 2013/2014

Información

  • Créditos ECTS
  • Créditos ECTS: 6.00
  • Total: 6.0
  • Horas ECTS
  • Clase Expositiva: 24.00
  • Clase Interactiva Laboratorio: 24.00
  • Horas de Titorías: 3.00
  • Total: 51.0

Outros Datos

  • Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
  • Departamentos: Ciencias da Comunicación
  • Áreas: Comunicación Audiovisual e Publicidade
  • Centro: Facultade de Ciencias da Comunicación
  • Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
  • Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

NomeCoordinador
Castello Mayo, Enrique.SI

Horarios

NomeTipo GrupoTipo DocenciaHorario ClaseHorario exames
Expositivo 1OrdinarioClase ExpositivaSISI
Laboratorio 1OrdinarioClase Interactiva LaboratorioSISI
Laboratorio 2OrdinarioClase Interactiva LaboratorioSISI
Titorizado 1OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 2OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 3OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 4OrdinarioHoras de TitoríasNONNON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

  • Castelán
  • Galego


  • Obxectivos da materia
    Estudo e análise da linguaxe audiovisual en diversos medios e soportes. Estudo e análise das linguaxes verbal, musical, efectos sonoros, ruído, silencio, planos, montaxe e linguaxe visual. Fundamentos sobre sistemas e procesos de construción e análise dos relatos audiovisuais.
    Contidos
    TEMA 1: ABORDAXE CONCEPTUAL DA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    1.1. O concepto de Linguaxe Audiovisual: realidade, verdade e obxectividade na produción mediática da realidade.
    1.2. A imaxe visual na linguaxe audiovisual: imaxe secuencial e tipográfica.
    1.3. A imaxe sonora na linguaxe audiovisual: a palabra (o monólogo e o diálogo), a música (diegética e extradiegética), os sons non musicais (o ruído e o son ambiental) e a expresividade e funcionalidade do silencio.

    TEMA 2: O PERSONAXE NA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    2.1. O concepto de "personaxe": antecedentes e definicións.
    2.2. A construción do personaxe na linguaxe audiovisual informativo, persuasivo e de ficción.
    2.5. Taxonomías do personaxe na linguaxe audiovisual informativo, persuasivo e de ficción.

    TEMA 3: O ESPAZO NA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    3.1. Configuración e análise do espazo na Historia e no Discurso.
    3.2. Fragmentación do espazo escenográfico e articulación espacial entre planos: indicios espaciais para a articulación entre planos.
    3.3. Funcións audiovisuais do espazo in e off: configuración e aniquilación do universo diegético.

    TEMA 4: O TEMPO NA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    4.1. Configuración e análise do tempo na Historia e no Discurso.
    4.2. A inscrición temporal na Historia e no Discurso: relacións de Orde, Duración e Frecuencia.

    TEMA 5: A ACCIÓN NA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    5.1. A estrutura da acción na linguaxe audiovisual: núcleos e satélites (catálise).
    5.2. A acción como función: a perspectiva morfolóxica de Vladimir Propp.
    5.3. A acción como factor unitario do relato: a lóxica dos posibles narrativos de Claude Bremond.

    TEMA 6: AS FASES DE MATERIALIZACIÓN DA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    5.1. A fase de Preproducción: rutinas profesionais e axentes implicados.
    5.2. A fase de Produción: rutinas profesionais e axentes implicados.
    5.3. A fase de Postproducción: rutinas profesionais e axentes implicados.

    TEMA 7: A PLANIFICACIÓN AUDIOVISUAL
    7.1. A composición do cadro: escala de planos, iluminación, cor, .
    7.2. Angulación de cámara, profundidade de campo, movementos físicos e ópticos.
    7.3. Planificación audiovisual e implicación do espectador.

    TEMA 8: EDICIÓN, MONTAXE E POSTPRODUCCIÓN AUDIOVISUAIS
    8.1. A lóxica da edición, montaxe e postproducción nos ámbitos cinematográfico, radiofónico, televisivo e multimedia.
    8.2. A coherencia da linguaxe audiovisual por integración, desintegración e reintegración: transicións intrasecuenciais e intersecuenciais.
    8.3. Tipoloxías de edición, montaxe e postproducción.

    TEMA 9: A CONTINUIDADE NA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    9.1. O raccord audiovisual: movemento, posición, son, contido, tempo...
    9.2. Planificación e montaxe: ritmo, directriz principal, eixo, dirección de pantalla...
    9.3. A ruptura da coherencia audiovisual: os fallos de raccord.

    TEMA 10: REFERENTES NO DESEÑO E ELABORACIÓN DA LINGUAXE AUDIOVISUAL
    10.1. A procura da mellor linguaxe audiovisual: a sinxeleza.
    10.2. A deliberada ruptura da liñalidade e das regras creativas.
    10.3. Autores, estratexias discursivas e obras audiovisuais: análise de casos.
    Bibliografía básica e complementaria
    Bibliografía básica:

    APARICI, R., GARCIA MATILLA, A., FERNÁNDEZ BAENA, J., e OSUNA ACEDO, S. (2009): La imagen. Análisis y representación de la realidad. Gedisa, Barcelona.
    BLOCK, Bruce (2008): Narrativa visual. Creación de estructuras visuales para cine, video y medios digitales. Omega, Barcelona.
    CANET, Fernando e PRÓSPER, Josep (2009): Narrativa audiovisual. Síntesis, Madrid.
    CASTELLÓ, Enrique (2004): La producción mediática de la realidad. Laberinto, Madrid.
    KINDEM, Gorham e MUSBURGER, Robert B. (2007): Manual de producción audiovisual digital. Omega, Barcelona.
    MILLERSON, Gerald (2001): Realización y producción en televisión. IORTV, Madrid.
    RODERO ANTÓN, Emma e SOENGAS PÉREZ, Xosé (2010): Ficción radiofónica. IORTV, Madrid.


    Bibliografía complementaria:

    BALSEBRE, A. (1994): El lenguaje radiofónico. Cátedra. Madrid.
    BERGER, J. (2001): Mirar. Gustavo Gili. Barcelona.
    CASTELLÓ, Enrique (2003): «La construcción de un modelo común de interpelación publicitaria en el marco productivo de los relatos audiovisuales: el caso de las Comisiones Fílmicas», en MARTÍNEZ HERMIDA, Marcelo (Ed.): Las Comisiones Fílmicas. Un nuevo dispositivo para la promoción audiovisual, Sevilla, Comunicación Social Ediciones y Publicaciones, pp. 85–102.
    — (2004): «Violence in Television Fiction Aimed at the Child–Juvenile Audience: An Alternative Analysis», en la publicación Newsletter on Children, Youth & Media in the World, editada por The UNESCO Clearinghouse on Children, Youth & Media; Nordicom (Göteborg University–Sweden).
    DELEUZE, G. (1984): La imagen-movimiento. Paidós. Barcelona.
    — (1987): La imagen-tiempo. Paidós. Barcelona.
    EGRI, Lajos (1960): The Art of Dramatic Writing, Nueva York, Touchstone [e.o.: 1946].
    GUTIÉRREZ, M. y PERONA, J.J. (2002): Teoría y técnica del lenguaje radiofónico. Bosch. Barcelona.
    FERNÁNDEZ DÍEZ, F. y MARTÍNEZ ABADÍA, J. (2000): Manual básico de lenguaje y narrativa audiovisual. Paidós. Barcelona.
    GARCÍA JIMÉNEZ, J. (1994): La imagen narrativa. Cátedra. Madrid.
    GARCÍA MÁRQUEZ, Gabriel (Dir.) (1997): Me alquilo para soñar. Taller de guión de Gabriel García Márquez, Madrid, Ollero & Ramos (Taller de cine).
    GENETTE, Gérard (1970): «Time and Narrative in A la recherche du temps perdu», en HILLIS–MILLER (ed.): Aspects of Narrative, Nueva York, pp. 93–118.
    GÈRTRUDIX BARRIO, Manuel (2003): Música, narración y medios audiovisuales, Madrid, Laberinto (Comunicación, 8).
    GOMBRICH, E.H. (1987): La imagen y el ojo. Alianza Editorial. Madrid.
    GONZÁLEZ REQUENA, J. (1992): El discurso televisivo. Espectáculo de la posmodernidad. Cátedra. Madrid.
    HAYE, R. (2000): La radio del siglo XXI. Nuevas estéticas. La Crujía. Buenos Aires.
    HERIZ, Enrique (1995): Farmacia de guardia, Barcelona, Ediciones B.
    MIRZOEFF, N. (2003): Una introducción a la cultura visual. Paidós. Barcelona.
    MUSSICO NOMBELLA, Daniela (2007): El campo vacío. El lenguaje indirecto en la comunicación audiovisual, Madrid, Cátedra (Signo e Imagen).
    PROPP, Vladimir (1992): Morfología del cuento, Madrid, Fundamentos [e.o. (1928): “Morfologija skazki”, en Voprosy poetiki, nº. 12, Leningrado, Gosudarstvennyj Institut Istorii Iskusstva].
    ROHMER, Eric (1977): L’Organisation de l’espace dans le “Faust” de Murnau, París, UGE (10–18).
    SOENGAS, X. (2003): El tratamiento informativo del lenguaje audiovisual. Laberinto. Madrid.
    SOLARINO, C. (2000): Cómo hacer televisión. Cátedra. Madrid.
    TARKOVSKI, Andrei (1991): Esculpir en el tiempo, Madrid, Ria
    Competencias
    Capacitar aos alumnos na construción de produtos informativos e de ficción. Capacitar aos alumnos na análise da linguaxe audiovisual, atendendo ás características e á relación dos elementos propios da imaxe e do son, ás súas posibilidades combinatorias, expresivas e comunicativas e á correcta codificación e descodificación das estruturas narrativas externas e internas. Análise do discurso audiovisual como un texto que se constrúe a partir de diferentes fases de produción: plan, gravación e edición, preferentemente como produto dunha perspectiva da comunicación audiovisual. Coñecemento e análise diferenciada da linguaxe radiofónica e da linguaxe televisiva e das formas de expresión monologales e dialogales propias de ambos os soportes, tanto na súa dimensión informativa como no que se refire aos relatos de ficción.
    Metodoloxía da ensinanza
    1. Bloque cognoscitivo ou conceptual: serve para a capacitación do alumnado no manexo da terminoloxía propia da materia, vista xa a nivel teórico, recoñecendo a nivel pragmático determinadas nocións no devir narrativo audiovisual.
    2. Bloque analítico: serve para a capacitación do alumnado na exploración, disección, recoñecemento e taxonomización das diversas morfoloxías (clásicas e emerxentes) do relato audiovisual, a nivel icónico-verbal, a través da dotación dunha serie de ferramentas de análises que faculte ao alumnado para avaliar con soltura as liñas directrices (superficiais e profundas) dos textos narrativos audiovisuais, en tanto materialización de certa estratexia comunicativa.
    3. Bloque procedimental ou de aplicación práctica: consecuencia dos anteriores, trátase de aplicar a unha ampla casuística técnicas e recursos expresivos narrativos canónicos como fundamento para potenciar a creatividade daquelas técnicas e recursos expresivos narrativos propios. Este terceiro bloque faise cargo dun campo creativo atravesado por procesos en principio alleos á creación artística (produción financiada, sincronizada e optimizada con funcionalidade industrial) e, con todo, intrínsecos á produción audiovisual. Trátase, en suma, de propiciar no exercicio profesional unha visión máis ampla, capaz de transcender a eficaz e necesaria rutina da produción dos relatos audiovisuais, o que redundará no rigor do exercicio profesional.
    Sistema de evaluación
    O 50 % da materia valorarase nun exame final, que inclúe teoría e lectura de textos, e o outro 50 % avalíase coas prácticas de laboratorio.
    En todo caso, será conditio sine qua non para que a ponderación anterior leve a cabo o feito de que o alumnado supere ambas as partes (teórica e práctica) da materia.
    A vixencia da nota de prácticas quedará limitada ás convocatorias do ano académico en curso.
    Tempo de estudo e traballo persoal
    TRABALLO PRESENCIAL DO ALUMNO (48 HORAS)
    20 h. Clases expositivas. Presentación e explicación dos temas
    04 h. Traballos con textos: análise, síntese e discusión
    20 h. Prácticas
    1,5 h. Titorías de traballos de curso
    1,5 h. Actividades de avaliación
    02 h. Exame final

    TRABALLO PERSOAL DO ALUMNO (102 HORAS)
    40 h. Estudo autónomo individual ou en grupo
    12 h. Lecturas recomendadas
    50 h. Preparación de presentacións orais, debates, etc. Procura, rexistro e preparación de material de apoio (textos, imaxes, audio, etc. ) Planificación e execución da práctica.

    Recomendacións para o estudo da materia
    A materia aborda con rigor teórico e metodolóxico fenómenos audiovisuais que forman parte da nosa cotidianidade. Por iso recoméndase un estudo igualmente cotián dos contidos da materia, a efectos de ancorar os conceptos e procesos de forma progresiva, salvando a sima que de modo inxustificado adoita establecerse entre a aprendizaxe teórica e a práctica mediática.
    Observacións
    Polas propias características da materia, parte dos seus contidos impartiránse de xeito virtual.