G3041123 - Escritura audiovisual (Procesos de ideación e narrativa audiovisual) - Curso 2013/2014
Información
- Créditos ECTS
- Créditos ECTS: 6.00
- Total: 6.0
- Horas ECTS
- Clase Expositiva: 24.00
- Clase Interactiva Laboratorio: 24.00
- Horas de Titorías: 3.00
- Total: 51.0
Outros Datos
- Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
- Departamentos: Ciencias da Comunicación
- Áreas: Comunicación Audiovisual e Publicidade
- Centro: Facultade de Ciencias da Comunicación
- Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
- Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)
Profesores
Horarios
Programa
Existen programas da materia para os seguintes idiomas:
CastelánGalegoInglésObxectivos da materiaEstudo e análise das formas de expresión escrita propias dos medios audiovisuales
ContidosTEMA 1: ABORDAJE CONCEPTUAL DA ESCRITURA AUDIOVISUAL
1.1. O concepto de Escritura Audiovisual: antecedentes e definicións de partida.
1.2. A relevancia cultural do relato: a historia e o mito.
1.3. Panorama disciplinar en torno ao estudo da Escritura Audiovisual: a Morfología, a Analítica, a Taxonomía, a Poética e a Pragmática.
TEMA 2: A ESCRITURA AUDIOVISUAL INFORMATIVA, PERSUASIVA E DE FICCIÓN.
2.1. A escritura audiovisual como Historia e como Discurso.
2.2. A escritura audiovisual de carácter histórico, informativo e de ficción.
2.3. Matrices ficcionais e elementos integrantes da Historia.
TEMA 3: A CREATIVIDADE NA ESCRITURA AUDIOVISUAL
3.1. Das normas da poética e da súa transgresión: A deliberada contravención das normas creativas, a liberdade no deseño e a construcción audiovisual.
3.2. O uso da retórica na elaboración e a análise da escritura audiovisual: función persuasiva, partes artis e uso creativo de figúralas retóricas.
3.3. A materialización da creatividade narrativa: da idea á producción audiovisual a través das ferramentas prediscursivas e discursivas.
TEMA 4: A ESTRATEXIA DA ESCRITURA AUDIOVISUAL: ENUNCIACIÓN E COOPERACIÓN INTERPRETATIVA
4.1. A cooperación e a descodificación aberrante entre os polos da escritura audiovisual.
4.2. Estratexias narrativas na concepción da narración audiovisual: estruturas abertas e pechadas e niveis de competencia do Autor Modelo e do Lector Modelo
4.3. A achega do Lector Modelo á xeración do relato audiovisual: as operacións de selección, inferencia e coherencia.
TEMA 5: Os CONDICIONANTES IMPOSTOS POLOS DISTINTOS MEDIOS E SOPORTES NA ESCRITURA AUDIOVISUAL.
5.1. Os condicionantes do medio cinematográfico.
5.2. Os condicionantes do medio radiofónico.
5.3. Os condicionantes do medio televisivo.
5.4. Os condicionantes no ámbito hipermedia.
5.5. A casuística do transfert narrativo: as adaptacións entre relatos literarios, teatrais, cinematográficos, televisivos, radiofónicos e multimedia.
TEMA 6: A MATERIALIZACIÓN DA ESCRITURA AUDIOVISUAL: O GUIÓN
6.1. As unidades dramática, xornalística e persuasiva.
6.2. Fases do guión audiovisual: idea, tema, motivo, tese, argumento, sinopse, escaleta, guión literario e técnico, Biblia, guión piloto, informe e posta en escena.
6.3. Modelos de guións cinematográficos, radiofónicos, televisivos e multimedia.
TEMA 7: A ESCRITURA AUDIOVISUAL DE RELATOS SERIADOS
7.1. O contexto mediático do relato audiovisual contemporáneo
7.2. A atomización do relato televisivo.
7.3. O gag e a involución narrativa da ficción televisiva xeneralista.
TEMA 8: Os MODELOS DE ANÁLISES DA ESCRITURA AUDIOVISUAL
8.1. Os niveis de análises narrativo audiovisual: discursos creador, cinéfilo, crítico e analítico.
8.2. Metodoloxía e instrumental específicos da análise narrativo.
8.3. Paradigmas de análise do relato audiovisual: análise estructural, actancial, semiolóxico, fenomenolóxico, pragmático, gramatical e de contidos.
TEMA 9: EFECTOS SOCIOCOMUNICATIVOS DA ESCRITURA AUDIOVISUAL (I)
9.1. Estudos específicos sobre a produción mediática.
9.2. Os efectos ecolóxicos: a xeografía situacional.
9.3. As análises de cultivo: a Escola de Annenberg.
TEMA 10: EFECTOS SOCIOCOMUNICATIVOS DA ESCRITURA AUDIOVISUAL (II)
10.1. Plug-in, Stay-Tune e teorías da percepción visual.
10.2. Os confíns da percepción: realidade primaria e medial.
10.3. A experiencia do tempo e do espazo mediáticos.
Bibliografía básica e complementariaBibliografía básica
CASTELLÓ, Enrique (2004): La producción mediática de la realidad, Madrid, Laberinto (Comunicación, 11).
— (2004): "El relato publicitario en televisión: análisis morfológico, taxonómico y pragmático", en EGUIZÁBAL, Raúl: La comunicación publicitaria, Sevilla, Comunicación Social.
— (2006): "La involución de la ficción televisiva generalista: de la atomización del relato al gag", en CARCELÉN, Sonia (et. alt.): Propuestas para una comunicación de Calidad, Madrid, Edipo, pp. 125-133.
— (2006): "Perspectivas de aproximación al hecho narrativo audiovisual contemporáneo: los discursos creador, cinéfilo, crítico y analítico", en LÓPEZ, Xosé (et. alt.): Comunicación e Cultura en Galicia e Portugal, Santiago de Compostela, Consello da Cultura Galega.
— (2008): “A ficción audiovisual contempóranea: as accións nucleares e as catálisis no modelo narrativo lineal dominante”, en Anuário Internacional de Comunicaçao Lusófona 2007, Braga, Lusocom, pp. 269-277.
DÍEZ PUERTAS, Emeterio (2003): Narrativa Audiovisual: la escritura radiofónica y televisiva, Madrid, Universidad Camilo José Cela.
GAUDREAULT, André; JOST, François (1995): El Relato cinematográfico: cine y narratología, Barcelona, Paidós [e.o.(1990): Le récit cinématographique, París, Éditions Nathan].
Bibliografía complementaria
ARISTÓTELES (1999): Retórica, Madrid, Gredos.
CASTELLÓ, Enrique (2001): «A paixón do concursante segundo Gran Hermano: a perda da cidadanía en televisión», en el Anuario de Comunicación de Tempos, Revista Mensual de Información para o Debate, nº. 55, diciembre, pp. 86–88.
— (2002): «Operación Triunfo ou a rendibilización publicitaria do suspense espectacular en televisión», en Tempos, Revista Mensual de Información para o Debate, nº. 57, febrero, pp. 76–79.
— (2003): El Espéctaculo de lo Real en el Texto Televisivo. La vida en directo o la decadencia de la narratividad en televisión, Madrid, Secretariado de Publicaciones del Ministerio de Educación Cultura y Deporte (Centro Nacional de Información y Comunicación Educativa).
— (2005): “Los relatos persuasivos destinados a los medios y soportes multimedia: de la retroalimentación a la interactividad”, en SALAS NESTARES, Isabel De; FERNÁNDEZ SOUTO, Ana Belén; MARTÍNEZ VALLVEY, Fernando (eds.): La Universidad en la Comunicación. La Comunicación en la Universidad, Madrid, Edipo, pp. 237-244.
COMPARATO, D. (1996): El guión. Arte y técnica de escribir para cine y televisión. IORTV. Madrid.
CHATMAN, Seymour (1990): Historia y discurso: estructura narrativa en la novela y en el cine, Madrid, Taurus Ediciones (Humanidades, 303) [e.o. (1978): Story and Discourse. Narrative Structure in Fiction and Film, Ithaca–Londres, Cornell University Press].
FELDMAN, Simon (2000): Guión argumental, guión documental, Barcelona, Gedisa (Multimedia Cine, 5) [e.o. (1990)].
GARCÍA JIMÉNEZ, Jesús (2003): Narrativa audiovisual, Madrid, Cátedra (e.o.: 1993).
GONZÁLEZ REQUENA, J. (1992): El discurso televisivo. Espectáculo de la posmodernidad. Cátedra. Madrid.
HILLIARD, R.L. (2001): Escribir para radio, televisión y nuevos medios. Internacional Thomson. México.
IMBERT, Gérard (2008): El transformismo televisivo. Postelevisión e imaginarios sociales, Madrid, Cátedra (Signo e Imagen).
KELSEY, G. (2003): Escribir para televisión. Paidós. Barcelona.
LÓPEZ GÓMEZ, Antía M. (1998): La publicidad en televisión. Rasgos del spot contempo
CompetenciasEstudo e análise das modalidades de escritura propias da comunicación e da información audiovisual. A escritura audiovisual para informativos e para programas de ficción. Características específicas da redacción audiovisual. Os condicionantes impostos polos distintos medios e soportes.
Metodoloxía da ensinanza 1. Bloque cognoscitivo ou conceptual: serve para a capacitación do alumnado no manexo da terminoloxía propia da materia, vista xa a nivel teórico, recoñecendo a nivel pragmático determinadas nocións no devir narrativo audiovisual.
2. Bloque analítico: serve para a capacitación do alumnado na exploración, disección, recoñecemento e taxonomización das diversas morfoloxías (clásicas e emerxentes) do relato audiovisual, a nivel icónico-verbal, a través da dotación dunha serie de ferramentas de análises que faculte ao alumnado para avaliar con soltura as liñas directrices (superficiais e profundas) dos textos narrativos audiovisuais, en tanto materialización de certa estratexia comunicativa.
3. Bloque procedimental ou de aplicación práctica: consecuencia dos anteriores, trátase de aplicar a unha ampla casuística técnicas e recursos expresivos narrativos canónicos como fundamento para potenciar a creatividade daquelas técnicas e recursos expresivos narrativos propios. Este terceiro bloque faise cargo dun campo creativo atravesado por procesos en principio alleos á creación artística (produción financiada, sincronizada e optimizada con funcionalidade industrial) e, con todo, intrínsecos á produción audiovisual. Trátase, en suma, de propiciar no exercicio profesional unha visión máis ampla, capaz de trascender a eficaz e necesaria rutina da produción dos relatos audiovisuais, o que redundará no rigor do exercicio profesional.
Sistema de evaluaciónO 50 % da materia valorarase nun exame final, que inclúe teoría e lectura de textos, e o outro 50 % se avalía coas prácticas de laboratorio.
En todo caso, será conditio sine qua non para que a ponderación anterior lévese a cabo o feito de que o alumnado supere ambas partes (teórica e práctica) da materia.
A vixencia da nota de prácticas quedará limitada ás convocatorias do ano académico en curso.
Tempo de estudo e traballo persoalTRABALLO PRESENCIAL DO ALUMNO (48 HORAS)
20 h. Clases expositivas. Presentación e explicación dos temas
04 h. Traballos con textos: análise, síntese e discusión
20 h. Prácticas
1,5 h. Titorías de traballos de curso
1,5 h. Actividades de avaliación
02 h. Exame final
TRABALLO PERSOAL DO ALUMNO (102 HORAS)
40 h. Estudo autónomo individual ou en grupo
12 h. Lecturas recomendadas
50 h. Preparación de presentacións orais, debates, etc. Procura, rexistro e preparación de material de apoio (textos, imaxes, audio, etc. ) Planificación e execución da práctica.
Recomendacións para o estudo da materiaLa materia aborda con rigor teórico y metodolóxico fenómenos audiovisuais que forman parte da nosa cotidianidade. Daquela recoméndase un estudo igualmente cotián dos contidos da materia, aos efectos de anclar os conceptos e procesos de forma progresiva, salvando a sima que de xeito inxustificado soe establecerse entre a aprendizaxe teórica e a práctica mediática.
ObservaciónsPolas propias características da materia, parte dos seus contidos impartiránse de xeito virtual.