Saltar ao contido principal
Inicio  »  Centros  »  Facultade de Ciencias da Comunicación  »  Información da Materia

G3041222 - Modalidades de ficción e do documental (Teoría e Historia dos medios audiovisuais e multimedia) - Curso 2013/2014

Información

  • Créditos ECTS
  • Créditos ECTS: 6.00
  • Total: 6.0
  • Horas ECTS
  • Clase Expositiva: 24.00
  • Clase Interactiva Laboratorio: 24.00
  • Horas de Titorías: 3.00
  • Total: 51.0

Outros Datos

  • Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
  • Departamentos: Ciencias da Comunicación
  • Áreas: Comunicación Audiovisual e Publicidade
  • Centro: Facultade de Ciencias da Comunicación
  • Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
  • Docencia e Matrícula: null

Profesores

NomeCoordinador
HERNANDEZ LES, JUAN ANTONIO.SI

Horarios

NomeTipo GrupoTipo DocenciaHorario ClaseHorario exames
Expositivo 1OrdinarioClase ExpositivaSISI
Laboratorio 1OrdinarioClase Interactiva LaboratorioSISI
Laboratorio 2OrdinarioClase Interactiva LaboratorioSISI
Titorizado 1OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 2OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 3OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Titorizado 4OrdinarioHoras de TitoríasNONNON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

  • Castelán
  • Galego


  • Obxectivos da materia
    Abordar os xéneros audiovisuais nunha dobre dimensión: ficción e documental; particularmente os seus códigos estéticos en relación coa teoría dos xéneros. A partires do cal tratarase de recoñecer as posteriores hibridacións-segundo Genette- interxenéricas entre ambas modalidades. A análise do material audiovisual paradigmático en cada caso será o obxectivo fixado para a parte práctica.


    Contidos
    A Comunicación audiovisual na dobre dimensión de ficción e documental, os seus códigos estéticos en relación coa teoría dos xéneros.

    Introducción: Ontoloxa e cine. Unha teoría da Historia do Cine. O enigma narrativo.

    Lección 1. Estética e hermenéutica. O arte do belo. A beleza. Mirar o obxeto da nosa admiración. Creatividade evbeleza. A ficción e a realidade. A importancia do mito. A beleza- afección. O arte polo arte.

    Lección 2. Instrumentos da mirada. Os verosímiles críticos. Barthes. A cámara lúcida. A imaxe fixa. O studium e opunctum. A evolución da linguaxecinematográfico. Bazin. Cadro e filme. Venturi.

    Lección 3. Argumento, historia e relato. A teoría de Cohen-Seat. Argumentos de ficción, argumentos de non ficción (Burch).As teorías narratolóxicas. Notas sobre o cinematógrafo. Bresson. Diálogos. As figuras retóricas: metáfora, metonimia, elipsis, anacoluto.

    Lección 4: Os xéneros audiovisuais. Ass funcions do xénero. Particularidades. Os criterios taxonómicos. Ontoloxía dos xéneros cinematográficos. Historias do cine.Definición e categorización. Comedia. Western. Cine de terror. Cine bélico.Cine épico e de aventuras. Cine histórico.O musical. Cine negro.Drama. Cine de ciencia ficción

    Lección 5. As imaxes movimiento. Os instrumentos da mirada. As imáxenes percepción. O expresionismo. As imágenes acción. O western. Ford. As imáxenes afección. Paradigma do primer plano. Bergman, Dreyer. Calidades, potencias e espazos. O problema do color. Antonioni. Unha estética da realidade: a imagen pulsión e o naturalismo. Stroheim.

    Lección 6. Paradigmas da ficción como modelos de análise. O apoteósico como apertura do discurso. Narrar e morrer. A árbore griffithiano. O recoñocemento como clausura do discurso. O plano secuencia. A liña universo. As relacions espaciais. Certa teoría da ficción. Os paradigmas televisivos según Bergman e Rossellini.

    Lección 7. As imáxes tempo. Antonioni e os tempos mortos. A imaxe cristal,ol pasado e o presente. Ass imáxes recordo en Ciudadano Kane e en El cuarto mandamiento.

    Lección 8. O relato. Construcción e concepción dun filme. Hitchcock. O narrador ye a narración. Tipoloxías do narrador. A acción e os personaxes. Modalidades da la adaptación literaria ao cine.

    Lección 9. A posta en escena. A imaxe. A natureza do plano. A profundidad de campo. Wyler. Unha teoría da representación: O plano desenrrolado. Mizoguchi.

    Lección 10. Tipos, arquetipos e heróes en relación aos xéneros. Eu e o outro.O ser humAno perfecto. Edipo, de Sófocles a Pasolini. O daimón de Hamlet. La Sombra. Frankenstein. Drácula. Persona.

    Lección 11. Historia e estilo do documental. Flaherty, Strand, Riefensthal y Cartier Bresson. A ficcionalización do documento.

    Lección 12. Os xéneros del documental. Os otros xéneros. O documental de guerra, e o informativo. O rol da televisión na memoria audiovisual. O docudrama. A ficción nos medios da comunicación de masas.
    Bibliografía básica e complementaria
    Bibliografía básica

    AA.VV.: Problemas del nuevo cine. Madrdid, Alianza Editorial, 1971.
    AA.VV. Historia General del Cine. Vol X. Madrid, Cátedra, 1996,
    ALTMAN, Rick (2000): Los géneros cinematográficos, Barcelona, Paidós
    ARISTÓTELES: Poética. Madrid, Icaria, 2000.
    ANDREW, Dudley: Las principales teorías cinematográficas. Madrid, Rialp, 1992.
    BARNOUW, Eric: El documental, historia y estilo. Barcelona, Gedisa, 1996.
    BARTHES, R.: Análisis estructural del relato. Buenos Aires, Tiempo Contemporáneo 1970.
    BAZIN, André: Qué es el cine. Madrid, Rialp, 1962.
    BORDWELL, David: La narración en el cine de ficción. Barcelona, Paidós, 1986.
    BURCH, Noel: Praxis del cine. Madrid, Fundamentos, 1972.
    CASCAJOSA VIRINO, C.: De la TV a Hollywood. Arkadin ediciones, 2006.
    CASETTI, Francesco y DI CHIO, Federico. Cómo analizar un film. Barcelona, Paidos,1991.
    DELEUZE, Gilles: La imagen tiempo y La imagen movimiento. Barcelona, Piados, 1991.
    GARCÍA JIMÉNEZ, Jesús: Narrativa audiovisual. Madrid, Cátedra, 1993.
    GAUDREAULT, André, y JOST, François: El relato cinematográfico. Barcelona, Paidós, 2001.
    GUBERN, Roman: Historia del cine. Barcelona, Lumen 1970.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A.: Cine e literatura, a especificidade da imaxe visual. Santiago de Compostela, CGAI, 1993.
    HERNÁNDEZ LES, Juan:. Géneros audiovisuales, en DE BENITO, A.: Diccionario de Ciencias y Técnicas de la Comunicación. Madrid, Ediciones Paulinas, 1991.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A. Orson Welles, la dignidad estética. Madrid, Ediciones JC, 2008.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A.: Frankenstein, a imperdoable diferenza, en AMOROS, A., NOGUEIRA, Xosé: Xéneros cinematográficos. Santioago de Compostela, USC., 2006
    HERNÁNDEZ LES, Juan A.: Persona, unha sonata para dous instrumentos, en AMORÓS,A.: Santiago de Compostela, USC, 2006.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A. Michael Haneke, la disparidad de lo trágico. Madrid, Ediciones JC, 2009.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A.: F for fake, el estafador y sus máscaras, en GÓMEZ GÓMEZ, Agustín: Cine, arte y rupturas. Málaga, Fundación Picasso, 2009.
    HERNÁNDEZ LES, Juan A.: El cine de la ciudad, en MARTÍNEZ, Marcelo: Ciudad y comunicación. Madrid. Fragua, 2010.
    HUESO, Angel Luis: El cine y el siglo XX. Barcelona, Ariel, 1998. Los géneros cinematográficos. Bilbao.Reseña, 1983.
    LEDO ANDIÓN, Margarita (2004): Del cine ojo a Dogma 95, Barcelona, Paidós.
    MACUA, Javier: El docudrama, fronteras de la ficción. Madrid, Cátedra, 1992.
    MITRY, Jean: Estética y psicología del cine. Méjico, Siglo XXI, 1978.
    SANCHEZ BIOSCA, Vicente (2004): Cine y vanguardias artísticas, Barcelona, Paidós.
    SCHILLER, Friedrich: La educación estética del hombre. Madrid, Anthropos.
    TARKOVSKI, Andrei: Esculpir en el tiempo. Madrid, Rialp, 1991.
    VILLANUEVA, Darío: Imágenes de la ciudad. Valladolid. Universidad de Valladolid, 2008.
    WEIRICHTER, Antonio (2004): Desvios de lo real, Madrid, T&B Editores.
    ZUNZUNEGUI, Santos: Pensar la imagen. Madrid, Cátedra, 1989.

    Bibliografía complementaria
    AA.VV. Historia General del Cine. Vol X. Madrid, Cátedra, 1996,
    AIDELMAN, Nuria y GONZALO DE LUCAS: Jean-Luc Godard. Pensar entre imágenes. Madrid, Intermedio, 2010.
    BARTHES, Roland: Crítica y verdad. Buenos Aires, Siglo XXI, 1972.
    BARTHES, Roland: La cámara lúcida. Madrid, Piados, Barcelona, 2009.
    BARTHES, r.: La torre Eiffel, textos sobre la imagen. Barcelona, Paidos, 2001.
    CASTRO, Antonio: (comp.) Listas negras en Hollywood. Madrid, Ediciones JC, 2009.
    CASTRO, Antonio: (com.) El cine de Pedro Almodóvar. Madrid, Ed, JC, 2010.
    GONZÁLEZ REQUENA, Jesús: El discurso televisivo. Madrid, Cátedra, 1992
    Competencias
    Adquisición por parte do alumnado dun repertorio de coñecementos solvente e dunha visión panorámica sobre os xéneros da ficción e do documental nunha doble vertente: teórica e práctica. Coñecemento das últimas novidades sobre hibridacións interxenéricas de ambas modalidades. Análises de material textual, audiovisual e/ou sonoro que sirva ó alumnado para percibir as tipoloxías de xéneros. Prácticas relacionadas coa reflexión individualizada e co fomento do espírito dialéctico sobre a materia.


    Metodoloxía da ensinanza
    PRÁCTICAS DE PIZARRA:
    1) Exercicio realizado a partir do visionado de Fraude pro dintinguir as diferencias e, tamén, as asociacións entre a ficción e o real.
    2) Exercicio sobre os diálogos a partir de visionado de Segredos dun matrimonio, como eixe da posta en escea. Exercicio sobre o diálogo de Alma en Persona: imaxinar e realizar a posta en escena dos recordos de Alma máis aló da proposta do filme.
    3) Exercicios vencellados as articulacións do espazo escénico pro producir pasos de tempo na narración, por exemplo, o rol do xardín en La calumnia. Ou os pomos da porta da casa dos Ambersson en "O cuarto mandamento"
    4) Exercicio sobre a posta en escena clásica seguindo unha secuencia característica de As pontes de Madison.
    5) Análisis pormenorizado dos sEguintes filmes: Fraude, Secretos de un matrimonio, El cuarto mandamiento y La calumnia.

    PRÁCTICAS DE LABORATORIO

    1) A partires dun filme dado o alumno dintinguirá a diferencia entre argumento, historia e relato mediante un escrito de duas follas de extensión como máximo.
    2) Elaboración dun paradigma característico a partires duhna hipótese persoal. Trátase de recoller mostras actuais dos xéneros clásicos e ver así a sua evolución, a sua equidistancia, aplicando, por exemplo as teorías do remake.
    3) Elaboración do paradigma "Por unha construcción da posta en escena", segundo o modelo explicado e entregado na aula. Dito modelo contén unha serie de apartados que o alumno completará persoalmente ó remate do curso.


    Sistema de evaluación
    A cualificación final virá dada no seu 70% pola nota resultante dun exame ó final do cuadrimestre, mentres que ó 30% restante virá dado polos exercicios prácticos elaborados ó longo do curso.


    Tempo de estudo e traballo persoal
    Actividade presencial: 48 h.
    Traballo persoal: 102 h.


    Recomendacións para o estudo da materia
    Ollar os filmes e as series recomendadas fora da aula.
    Observacións
    Polas características da materia algunhas das súas ensinanzas poderán impartirse de xeito virtual.