G4071342 - Xardinería e Paisaxismo Forestal (Intensificación en Explotacións Forestais) - Curso 2013/2014
Información
- Créditos ECTS
- Créditos ECTS: 4.50
- Total: 4.5
- Horas ECTS
- Clase Expositiva: 24.00
- Clase Interactiva Laboratorio: 12.00
- Horas de Titorías: 2.00
- Total: 38.0
Outros Datos
- Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
- Departamentos: Produción Vexetal, Enxeñaría Agroforestal
- Áreas: Produción Vexetal, Enxeñaría Agroforestal
- Centro: Escola Politécnica Superior
- Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
- Docencia e Matrícula: null
Profesores
Horarios
Programa
Existen programas da materia para os seguintes idiomas:
CastelánGalegoObxectivos da materiaCapacidade para coñecer, comprender e utilizar os principios da xardinería e viveiros, así como, a importancia da paisaxe nas actividades forestais e as técnicas actuais relacionadas co seu deseño e xestión.
Contidos1. Plantas ornamentais
2. Céspedes e plantacións
3. Técnicas de plantación e mantemento dos espazos verdes
4. Técnicas de planificación e xestión de paisaxes
5. Métodos de conservación e mantemento dos paisaxes naturais e rurais
6. A importancia da paisaxe nos aproveitamentos forestais
Bibliografía básica e complementariaBibliografía básica
• Ambroise, R. 2000. “Agriculteurs et paysages: dix exemples de projets de paysage en agriculture”. Educagri, cop. Dijon.
• Bolós, M. De (Dir.) 1992. “Manual de ciencia del paisaje. Teoría, métodos y aplicaciones”. Ed. Masson. Colección de Geografía. Barcelona. 273 pp.
• Bouhier, A. 1979. “Galicia, ensayo geográfico de análisis e interpretación de un viejo complejo agrario”. Biblioteca de Clásicos Agrarios Galegos. Ed. Xunta de Galicia.
• Brickell, C. 1990. “Enciclopedia de plantas y flores”. The Royal Horticultural Society. Ed. Grijalbo. Barcelona.
• Brickell, C. 1994. “Enciclopedia de la jardinería”. The Royal Horticultural Society. Ed. Grijalbo. Barcelona.
• Gentilli, J. 1968. “Landscape Geographical”. En: The Encyclopedia of Geomorfolgy. Ed. Reinhold Book Corp. New York, pp: 629-637.
• Ramos, A., P. Cifuentes, S. González, L. Matas. 1998. “Diccionario de la Naturaleza”. Ed. Espasa Calpe. Madrid.
• Rodríguez Iglesias, F. (1998). “Atlas de Galicia”. Hércules Ediciones, S.A. A Coruña.
• Ros Orta, S. 1996. “La Empresa de Jardinería y Paisajismo”. Conservación de espacios verdes. Ed. Mundi-Prensa. Madrid.
Bibliografía complementaria
• Campos Cantera, J. 1985. “Paisaje rural y estructuras agrarias en un concejo lebaniego: Siglo XVIII”. Ed. Tantín. Santander.
• De Llano, P. 1996. “Arquitectura popular en Galicia. Razón y construcción”. Ed. Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia. A Coruña.
• Fernández García, F. 1995. “Valle de Ancares: Guía e historia del paisaje”. Ecoman Global. Madrid.
• Lebeau, R. 1983. “Grandes modelos de estructuras agrarias en el mundo”. Ed. Vicens-Vives.
• López, M.S. 1985. “Taxonomía de los paisajes geográficos”. Ed. Aljibe. Ciudad Real. 224 pp.
• Merino Merino, D., y J. Ansorena Miner. 1998. “Césped deportivo. Construcción y mantenimiento”. Dpto. de Agricultura y Medio Ambiente, Diputación Floral de Guipuzkoa.
• Meynier, A. 1968. Los paisajes agrarios. Ed. Moretón. Bilbao.
• Naves Viñas, F., J. Pujol Solanich, X. Argimon de Vilardaga, L. Sampere Montillól. 1992. “El árbol en jardinería y paisajismo”. Ed. Omega. Barcelona.
• Páez de La Cadena, F. 1982. “Historia de los Estilos en Jardinería”. Ed. Istmo. España.
• Pérez, A., L. Guitián Rivera, P. Ramil Rego. 1993. “La evolución del paisaje en las montañas del entorno de los Caminos Jacobeos”. Ed. Xunta de Galicia.
• Torres Luna, M.P. 1995. “Los Caminos de Santiago y la Geografía de Galicia: rutas, paisajes, comarcas”. Ed. Consellería de Cultura e Comunicación Social da Xunta de Galicia.
• Valcárcel Díaz, M., M. Rodríguez Guitián, A. Martínez Cortizas, A. Pérez Alberti. (1993). “As paisaxes do Camiño Francés en Galicia”. Ed. Xunta de Galicia.
Normativa
- Convenio europeo da paisaxe, aprobado en Florencia o 20 de outubro de 2000 a proposta do Consejo de Europa, entrando en vigor o 1 de marzo de 2004.
- Lei 7/2008, do 7 de xullo, de protección da paisaxe de Galicia.
- Normas Tecnolóxicas de Xardinería e Paisaxismo. 1993-2004. Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos Agrícolas e Peritos Agrícolas de Cataluña.
CompetenciasDeberá capacitarse ao alumno para:
1. Coñecer as principais especies ornamentais que poden utilizarse en xardinería e os seus usos.
2. Comprender as necesidades das diferentes especies para unha correcta utilización nos xardíns e paisaxes.
3. Comprender e aplicar os principios da xardinería e viveiros na adquisición do material vexetal adecuado, na plantación e o mantemento da vexetación nos espazos verdes.
4. O coñecemento racional dos fundamentos da Ciencia da Paisaxe. Diferentes clasificacións da paisaxe.
5. Analizar e estudar as diferentes unidades da paisaxe en Galicia.
6. Aprender os métodos e modelos empregados no estudo da paisaxe e na súa valoración.
7. O coñecemento da principal lexislación nacional e internacional relacionada coa paisaxe.
Metodoloxía da ensinanza A materia correspóndese ao primeiro semestre do terceiro curso do Grao de Enxeñeiro Técnico Forestal e do Medio Natural. A parte teórica impartirase en clases maxistrais nas que se explican os contidos básicos de xeito que sexa posible unha participación activa do alumnado. As prácticas realizadas durante o curso, e de carácter obrigatorio, axudaran ó alumno a unha mellor comprensión da parte teórica. Os traballos prácticos que os alumnos deberan realizar durante o curso facilitarán e reforzarán ó aprendizaxe dos contidos da materia. Está previsto realizar unha viaxe para o estudo global dunha determinada zona, dende un parque urbano a un xardín histórico, ou ben, unha paisaxe protexida, entre outras.
O análise individualizado, ou ben, en grupos, de distintos tipos de espazos verdes e paisaxes axudará a unha mellor comprensión da materia, tanto nos aspectos de deseño e xestión das paisaxes, como na adecuación da plantación, deficiencias de mantemento, etc., dunha zona verde.
A materia se imparte a través da USC virtual.
Sistema de evaluaciónOs alumnos serán examinados da parte teórica da materia mediante un exame escrito que terá lugar nas datas aprobadas polo centro. Na parte correspondente a Xardinería, haberá tamén un exame das prácticas de identificación de especies ornamentais, que será necesario aprobar para superar a materia, no seu conxunto. As prácticas son de asistencia obrigatoria.
O cómputo de cada unha das partes será o seguinte: 1) Parte teórica: 50%; 2) Parte práctica de identificación de especies: 25% do total da cualificación de Xardinería; 3) Traballos prácticos: 15% en Xardinería e 40% da cualificación de Paisaxismo; 4) Asistencia a clase e participación do alumno: 10%. Os alumnos deberán realizar os traballos prácticos que se propoñan durante o curso.
Tempo de estudo e traballo persoalOs créditos desta materia son 4,5. Isto supón un número total de horas computables de 112,5 horas, das cales 38 son presenciais e 74,5 horas correspóndense co traballo persoal do alumno.
a) Distribución da docencia presencial:
24h clases expositivas
12h clases interactivas
2h de titorías individuais
b) Traballo persoal do alumno:
Estímase unha dedicación mínima de 1,5 horas de estudo por hora de docencia expositiva. Por outra banda, o alumno deberá dedicar unhas 25 horas totais de traballo persoal, na preparación das prácticas e os traballos. Para a realización de exercicios estímase un total de 13,5 horas por alumno ou grupo. Isto quere dicir que, en total o alumno dedicará 74,5 horas totais ao estudo dos contidos da materia e á comprensión e realización dos traballos de prácticas.
Recomendacións para o estudo da materiaTrátase dunha materia optativa que comparten dúas áreas de coñecemento, Enxeñaría Agroforestal e Produción Vexetal, polo que a materia ten unha visión máis ampla no que afecta ao estudio da paisaxe, á creación da paisaxe e ao mantemento do mesmo. O alumno vai a estudar unha materia que abarca aspectos estéticos e sensibles na percepción da paisaxe pero que implica tamén un coñecemento profundo do medido físico. Recoméndase a asistencia e participación activa nas clases, e consultas de dúbidas nas titorías.
É importante completar os contidos explicados nas clases mediante a consulta da bibliografía básica e complementaria. Finalmente, recoméndase abordar o estudo das plantas ornamentais dende un punto de vista moi práctico, de modo individual, ou ben en grupo, aprendendo a recoñecelas en saídas a parques e xardíns e, observando as súas posibilidades de emprego.