Saltar ao contido principal
Inicio  »  Centros  »  Escola Politécnica Superior  »  Información da Materia

G4071344 - Recuperación de Espazos Degradados (Materias sen Vinculación) - Curso 2013/2014

Información

  • Créditos ECTS
  • Créditos ECTS: 4.50
  • Total: 4.5
  • Horas ECTS
  • Clase Expositiva: 18.00
  • Clase Interactiva Laboratorio: 18.00
  • Horas de Titorías: 2.00
  • Total: 38.0

Outros Datos

  • Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
  • Departamentos: Edafoloxía e Química Agrícola
  • Áreas: Edafoloxía e Química Agrícola
  • Centro: Escola Politécnica Superior
  • Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
  • Docencia e Matrícula: null

Profesores

NomeCoordinador
MERINO GARCIA, AGUSTIN.SI
OTERO PEREZ, XOSE LOIS.NON

Horarios

NomeTipo GrupoTipo DocenciaHorario ClaseHorario exames
Grupo /CLE_01OrdinarioClase ExpositivaSINON
Grupo /CLIL_01OrdinarioClase Interactiva LaboratorioNONNON
Grupo /CLIL_02OrdinarioClase Interactiva LaboratorioNONNON
Grupo /TI-ECTS01OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Grupo /TI-ECTS02OrdinarioHoras de TitoríasNONNON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

  • Castelán
  • Galego
  • Inglés


  • Obxectivos da materia
    O curso ten como obxectivo analizar, clasificar e presentar formas de tratamento de áreas degradadas. Restauración é entendida en sentido amplo, a partir de simple mellora a través da rehabilitación para varios usos e explotación. Énfase especial é dos máis importantes relacionadas co medio ambiente actividades profesionais de enxeñeiros agrónomos e forestais e ecoloxistas en xeral.
    Contidos
    Sesións teóricas

    TIPOS DE áreas degradadas e base metodolóxica para o tratamento

    A. - Tipos de áreas degradadas.
    2. Funcións produtivas e ambientais do solo.
    3 -. Metodoloxía xeral para o deseño do tratamento dun espazo degradado
    .

    Degradación do solo e restauración de Agropecuária e Forestal
    4 -. Proceso de degradación das propiedades físicas do solo e técnicas de recuperación ..
    5 -. Degradación e recuperación das propiedades hidráulicas do solo ..
    6 -. Influencia do manexo do solo sobre a cantidade e calidade da materia orgánica. Efectos sobre organismos do solo e actividade biolóxica. Compostaxe e ferro. O papel dos solos no cambio climático.

    7. Degradación por erosión. 7.1 -. Erosión hídrica. Importancia e impacto ambiental e económico. 7.2 -. Procesos e mecanismos de erosión. 7.3 -. Medidas de loita contra a erosión da auga en sistemas agrícolas e forestais. Técnicas agrícolas, manexo do solo: sistemas conservacionistas, métodos mecánicos, control de voçorocas e movementos de masa, a prevención de erosión en sistemas forestais. . 7.4 - A erosión eólica: importancia, mecanismos e medidas de control. 7.5 -. Técnicas para cuantificar a erosión do solo.

    8 -. Xestión eficiente dos nutrientes do solo. Impacto na calidade da auga e do aire. Uso de residuos agro-industriais no solo.

    A contaminación do solo
    9 -. A acidificación da corrección da acidez do solo. Acidificación natural e inducido. A choiva ácida.
    10 -. Metais pesados en solos e manexo do solo con metais pesados. Mobilidade e dispoñibilidade de contaminantes.
    11 -. Contaminantes orgánicos e elementos radioactivos no solo.
    12 -. Rehabilitación de solos salinos e sódicos.

    Recuperación de áreas degradadas TIPO

    13. Recuperación de áreas degradadas despois do lume
    14. Recuperación de zonas afectadas pola obra. Bioenxeñaría
    15. Recuperación de zonas afectadas pola minería de superficie




    Sesións prácticas

    1. Interpretación de mapas
    2. Cartografía de solos
    3. Estimación da erosión do solo


    Campo de práctica

    Exemplos de recuperación de áreas degradadas

    Bibliografía básica e complementaria
    ALMOROX (1994). Métodos de estimación de la erosión hídrica. Ed. Agrícola Española. Madrid.
    BARNHISEL, R. I. (2000). Reclamation of drastically disturbed lands American Society of Agronomy, Madison (Wisconsin).
    BRADY, N. C.; WEIL, R. R. (2008). The nature and properties of the soils. Macmillan, N. Y.
    CONANT, R.T y otros (2007). Impacts of periodic tillage on soil C stocks: a synthesis. Soil and Tillage Research, 95, 1-10.
    CROVETTO LAMARCA, C. (1999). Agricultura de conservación : el grano para el hombre, la paja para el suelo. Eumedia, Madrid.
    DIAZ FIERROS, F.; GIL SOTRES, F. (1984). Capacidad productiva de los suelos de Galicia. Univ. Santiago.
    FAO (1996). Desarrollo de sistemas agrícolas y conservación del suelo. FAO. Roma.
    FERNÁNDEZ, C., VEGA, J.A., JIMÉNEZ, E., FONTÚRBEL, T. (2011). Effectiveness of three post-fire treatments at reducing soil erosion in Galicia (NW Spain). International Journal of Wildland Fire 20, 104-114.
    GARCÍA-RUIZ, J.M. (2011). The effects of land uses on soil erosion in Spain: a review. Catena, 81, 1-11.
    GARCÍA TORRES, L, P. GONZÁLEZ FERNÁNDEZ, P. (1997). Agricultura de conservación: fundamentos agronómicos, medioambientales y económicos. Asociación Española Laboreo de Conservación, Suelos Vivos.
    GOMEZ OREA (2004). Recuperación de espacios degradados. Mundi Prensa.
    HUDSON N. (1995). Soil conservation. Batsford Limited. London.
    HUDSON, N.W. (1993). Field measurement of soil erosion and runoff. Fao. Roma. (Es te manual se encuentra publicado íntegramente en red: http://www.fao.org/docrep/T0848E/T0848E00.htm)
    KIRKBY M.J. y MORGAN R.P.C. (1984). Erosión de suelos. Limusa. México.
    NAPPER, C. 2006. Burned Area Emergency Response Treatments Catalog. USDA Forest Service.
    MACÍAS, F., CALVO DE ANTA, R. (2002). Los suelos de Galicia. Atlas de Galicia: medio natural. Xunta de Galicia.
    MINTEGUI J. y LOPEZ F. (1990). La ordenación agrohidrológica en la planificación. Servicio Central de Publicaciones del Gobierno Vasco. Vitoria-Gasteiz.
    MORGAN R.P.C. (1997). Erosión y conservación del suelo. Mundi-Prensa. Madrid.
    PIERZYNSKI, G. M. Y OTROS (2000). Soils and environmental quality. CRC Press.
    PORTA J., LOPEZ-ACEVEDO M. y ROQUERO C. (1999). Edafología para la agricultura y el medio ambiente. Mundi-Prensa. Madrid.
    POWER, J. F. (2000). Land application of agricultural, industrial and municipal by-products. Soil Science Society of America. Madison (Wisconsin)
    RICHARD, L. A. (1982). Diagnóstico y rehabilitación de suelos salinos y sódicos. Limusa.
    RITTER, W. F.; SHIRMOHAMMADI, A. (2001). Agricultural nonpoint source pollution. Lewis.
    Strudley, M. W y otros (2008). Tillage effects on soil hydraulic properties in space and time: state of the science. Review. Soil and Tillage Research, 99, 4-48.
    SCHWAB G.O., FREVERT R.K., EDMINSTER T.W. & BARNES K.K. (1990). Ingeniería de conservación de suelos y aguas. Limusa. México.
    SHAKESBY, R.A. (2011). Post-wildfire soil erosion in the Mediterranean: review and future research directions. Earth-Science Reviews, 105, 71-100.
    WILD, A. (1992). Condiciones del suelo y desarrollo de las plantas según Russell. Mundi Prensa. Madrid.

    Competencias
    Nesta materia aplicase o coñecemento básico dos materiais relacionados con solos e outras disciplinas agrícolas e forestais. Seguimento da materia permite ó alumno valorar a xestión de solos adecuados para o mantemento das súas funcións de produción e calidade ambiental. Do mesmo xeito recibir ferramentas para axudar a identificar as causas da degradación e consellos sobre técnicas de manexo do solo e, onde a recuperación, necesario.
    Metodoloxía da ensinanza

    Clases teóricas desenvólvense co apoio de recursos audiovisuais. Inclúe a análise de diferentes casos seguintes e tópica. Participación dos alumnos e discusión é fomentada a través de pequenas tarefas prácticas establecidas polo profesor e discutidas en clase sobre unha base voluntaria.
    Unha práctica se concentra nunha zona particular, próximo ao centro. Durante unha outra visita, discutir os problemas de diferentes áreas degradadas. A mesa de traballo e visitas de campo pode identificar problemas de xestión na área e discutir alternativas.

    Existen campo práctico.

    Sistema de evaluación
    Estudamos o traballo práctico de traballo voluntario, e exame. O resultado da proba representa o 70% da final.
    A proposta do profesor pode facer un exame parcial.
    Tempo de estudo e traballo persoal
    Considérase unha media de 2 horas de estudo por cada hora do teórico ensino ensino polo profesor.
    Este valor pode ser substancialmente modificado pola presenza continuada e participación na aula.
    Recomendacións para o estudo da materia
    Recomendamos participación activa nas sesións teóricas.
    Participación nas prácticas é obrigatoria.