Saltar ao contido principal
Inicio  »  Centros  »  Escola Politécnica Superior  »  Información da Materia

G4051323 - Fotogrametría Dixital (Fotogrametría e Teledetección) - Curso 2013/2014

Información

  • Créditos ECTS
  • Créditos ECTS: 9.00
  • Total: 9.0
  • Horas ECTS
  • Clase Expositiva: 36.00
  • Clase Interactiva Laboratorio: 18.00
  • Clase Interactiva Seminario: 18.00
  • Horas de Titorías: 4.00
  • Total: 76.0

Outros Datos

  • Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
  • Departamentos: Enxeñaría Agroforestal
  • Áreas: Enxeñaría Cartográfica, Xeodésica e Fotogrametría
  • Centro: Escola Politécnica Superior
  • Convocatoria: Anual de Titulacións de Grao/Máster
  • Docencia e Matrícula: null

Profesores

NomeCoordinador
RODRIGUEZ PEREÑA, JAIME.SI

Horarios

NomeTipo GrupoTipo DocenciaHorario ClaseHorario exames
Grupo /CLE_01OrdinarioClase ExpositivaSINON
Grupo /CLIL_01OrdinarioClase Interactiva LaboratorioSINON
Grupo /CLIS_01OrdinarioClase Interactiva SeminarioSINON
Grupo /TI-ECTS01OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Grupo /TI-ECTS02OrdinarioHoras de TitoríasNONNON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

  • Castelán
  • Galego


  • Obxectivos da materia
    Proxecto de Voo. Deseño, planificación, execución e control.
    Procesos de Aerotriangulación. Deseño, cálculo e control.
    Apoio fotogramétrico. Deseño, planificación, execución e control.
    Proceso de Restitución orientado. Codificación. Xeración de Bases Cartográficas.
    Modelos Dixitais de Terreo. Xeración e Generalización.
    Ortofotogrametría. Rectificación.

    Contidos
    TEMA 1: PROXECTO FOTOGRAMÉTRICO AÉREO
    1.1. Deseño e planificación.
    1.2. Execución e control de calidade.

    TEMA 2: INTRODUCIÓN A La AEROTRIANGULACIÓN
    2.1. Proceso de aerotriangulación
    2.2. Precisión en aerotriangulación
    2.3. Factores de influencia no proceso de aerotriangulación

    TEMA 3: MÉTODOLOGÍAS DE AEROTRIANGULACIÓN
    3.1. Aerotriangulación polo método de pasadas
    3.2. Aerotriangulación polo método de modelos independentes
    3.3. Aerotriangulación polo método de feixes

    TEMA 4: O APOIO FOTOGRAMETRICO
    4.1. Deseño e planificación.
    4.2. Execución e control.
    4.3. GPS en aerotriangulación

    TEMA 5: PROCESO DE RESTITUCIÓN ORIENTADO
    5.1. A restitución orientada.
    5.2. Proceso multiescala.
    5.3. Codificación.
    5.4. Xeración de bases cartográficas.

    TEMA 6: MODELOS DIXITAIS DO TERREO
    6.1. Metodoloxías de captura de datos.
    6.2. Tratamento e estruturas.
    6.3. Xeración e generalización.

    TEMA 7: ORTOFOTOGRAMETRÍA
    7.1. Proceso de rectificación.
    7.2. Proceso de ortorectificación.
    7.3. Mosaicado.

    Bibliografía básica e complementaria
    LERMA, J.L. Fotogrametría moderna: Analítica e Dixital. UPV. Valencia, España. 2002.
    LERMA, J.L. Problemas de Fotogrametría I. Ed. UPV. Valencia, España. 1999.
    LERMA, J.L. Problemas de Fotogrametría II. Ed. UPV. Valencia, España. 1999.
    LERMA, J.L. Problemas de Fotogrametría III. Ed. UPV. Valencia, España. 1999.
    LÓPEZ-CUERVO E ESTÉVEZ, S. Fotogrametría. Ed. Mundi-Prensa, Madrid, España (1996).
    PÉREZ, J.A. Apuntes de Fotogrametría II. UEX. Mérida (España). 2001.
    PÉREZ, J.A. Apuntes de Fotogrametría III. UEX. Mérida (España). 2001.
    SANJOSÉ, J. J. Fotogrametría Analítica. Ed. Blasco. Cáceres, España. 2002.
    AMERICAN SOCIETY OF PHOTOGRAMMETRY. Manual of Photogrammetry. Leesburg, ASPR. 1980.
    AMERICAN SOCIETY OF PHOTOGRAMMETRY. Dixital Photogrammetry. Maryland USA. 1996.
    GHOSH, S.K. Analytical Photogrammetry. Pergamon Press. New York, USA. 1988.
    KRAUS, K. Photogrammetry. Vol. 1. Fundamentals and Standard Processes. Ed. Dümmler. Köln, Germany. 2000.
    KRAUS, K. Photogrammetry. Vol. 2. Advanced Methods and Applications. Ed. Dümmler. Bonn, Germany. 1997.
    WOLF, P.R.; DEWITT, B.A., Elements of Photogrammetry with Applications in GIS. Ed. McGraw-Hill. EEUU. 2000.
    ZHIZHUO, W. Principles of Photogrammetry. Publishing House of Surveying and Mapping. Beijing, China. 1990.

    Competencias
    Coñecemento, utilización e aplicación de instrumentos e métodos fotogramétricos adecuados para a realización de cartografía.
    Coñecemento, utilización e aplicación das técnicas de tratamento de datos espaciais. Análise de datos espaciais. Estudo de modelos aplicados á enxeñería e arquitectura.
    Coñecemento, aplicación e análise dos procesos de tratamento de imaxes dixitais e información espacial, procedentes de sensores aerotransportados e satélites.
    Deseño, produción e difusión da cartografía básica e temática; implementación, xestión e explotación de Sistemas de Información Xeográfica (SIG).
    Coñecementos e aplicación dos métodos e técnicas geomáticas nos ámbitos das diferentes enxeñerías.
    Coñecemento, utilización, calibración e aplicación de instrumentos e métodos fotogramétricos e topográficos adecuados para a realización de levantamentos non cartográficos.
    Coñecementos e xestión en equipos multidisciplinares de Infraestruturas de Datos Espaciais (IDE).
    Coñecementos e aplicación de métodos de axuste mínimo cuadráticos no ámbito de observacións topo-geodésicas, fotogramétricas e cartográfica.

    Metodoloxía da ensinanza
    Combinaranse clases teóricas, con seminarios e prácticas en laboratorio.
    Sistema de evaluación
    Serán avaliables os seguintes factores:

    Participación: a participación de alumno pode chegar a significar un máximo de 10 puntos.
    Seminarios: os labores desenvolvidos polo alumno nos seminarios (Temas 1, 3, 4 e 5) son avaliables obtendo ao final das mesmas unha nota media sobre 10 puntos.
    Prácticas: o alumno debe elaborar un traballo coas prácticas realizadas (Temas 3, 4 e 5) obtendo unha nota sobre 10 puntos.
    Exame teórico-práctico: o exame constará de cuestións teóricas e exercicios numéricos, obtendo unha nota final sobre 10 puntos.

    A cualificación final do alumno corresponderá ás avaliacións parciais obtidas de acordo coa seguinte ponderación:

    Nota final = 5% Participación+ 15% Seminarios + 15% Prácticas + 65% Exame teórico-práctico.

    Para aprobar a materia é obrigatorio obter unha cualificación igual ou superior a 4 puntos no exame teórico-práctico.