G4081423 - Equipos e Instalacións Auxiliares (Enxeñaría e Instalacións Agroindustriais) - Curso 2013/2014
Información
- Créditos ECTS
- Créditos ECTS: 4.50
- Total: 4.5
- Horas ECTS
- Clase Expositiva: 18.00
- Clase Interactiva Laboratorio: 9.00
- Clase Interactiva Seminario: 9.00
- Horas de Titorías: 2.00
- Total: 38.0
Outros Datos
- Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
- Departamentos: Enxeñaría Agroforestal
- Áreas: Enxeñaría Agroforestal
- Centro: Escola Politécnica Superior
- Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
- Docencia e Matrícula: null
Profesores
Horarios
Programa
Existen programas da materia para os seguintes idiomas:
CastelánGalegoObxectivos da materiaPROPORCIONAR AO ALUMNO COÑECEMENTOS SOBRE
Os medios mecánicos empregados na industria agroalimentaria e a súa aplicación.
Os materiais e criterios de deseño de equipos de procesado de alimentos.
Os elementos e accesorios das instalacións complementarias da agroindustria.
A súa aplicación na automatización, regulación e control de procesos e instalacións.
ContidosPROGRAMA DE TEORÍA (18 horas)
PARTE 0.- Introdución
PARTE 1.- Medios mecánicos utilizados na industria agroalimentaria.
Tema 1.1.- Forza motriz na IA.
Tema 1.2.- Eixos e suxeción
Tema 1.3.- Transmisións mecánicas: engrenaxes, cadeas, correas, biela-manivela e levas.
PARTE 2.- Transmisións mediante fluídos. Uso na industria alimentaria
Tema 2.1.- Ouleohidráulica
Tema 2.2.- Máquinas neumáticas
Tema 2.3.- Instalación de aire comprimido
PARTE 3.- Equipos de procesado de alimentos
Tema 3.1.- Materiais, deseño hixiénico, acabados
Tema 3.2.- Transporte de sólidos: cintas transportadoras, infinidades distribuidoras e elevadores
Tema 3.3.- Impulsión e transporte de líquidos: bombas de uso alimentario, tubaxes e valvulería para o transporte de fluídos alimentarios, depósitos
Tema 3.4.- Fornos, marmitas, in tercambiadores
Tema 3.5.- Muíños, prensas, mesturadoras, centrífugas
Tema 3.6.- Dosificadoras, envasadoras, embotelladoras, etiquetadoras. Ensacadoras, encaixonadoras, paletizadoras
PARTE 4.- Elementos e accesorios das instalacións das IA
Tema 4.1.- As instalacións complementarias das IA. Función e fluídos que empregan
Tema 4.2.- Compoñentes básicos das instalacións: recipientes, caldeiras, intercambiadores, bombas, compresores, ventiladores
Tema 4.3.- Tubaxes e traballos en tubos, fixación, aislamiento e protección catódica
Tema 4.4.- Válvulas e accesorios (filtros, saibaradores, secadores, purgadores). Uso na automatización e regulación de procesos agroindustriais
Impártense 3 clases teóricas de 1 hora á semana durante 6 semanas lectivas no mes de setembro e outubro, facendo en total 18 horas de teoría.
PRÁCTICAS DE LABORATORIO E SEMINARIOS INTERACTIVOS (18 horas)
Realizaranse 9 sesións de 2 horas de prácticas de laboratorio e seminario, segundo horario da materia
Nas prácticas e seminario resolveranse casos prácticos e faranse visitas a industrias agroalimentarias máis representativas:
Matadoiro, industria cárnica e secadeiro de xamóns
Industria para procesado de produtos hortofrutícolas (pataca e castañas)
Industria enolóxica
Industria láctea con produción ecolóxica: elaboración de queixo, yogur e leite envasada
Industria láctea para envasado de leite e derivados lácteos UHT, nata, manteiga e leite en po
Fábrica de pensos
TUTORÍAS OBRIGATORIAS (2 horas)
Seguimiento do desenvolvemento do traballo e resolución de dúbidas
Bibliografía básica e complementariaALONSO VALLE, F. (1996) “La seguridad en calderas”. Ed. Instituto Nacional de Seguridad e Higiene en el Trabajo. Madrid.
CARNICER, E. 1.994 “Aire comprimido. Teoría y cálculo de las instalaciones”. Ed. Paraninfo. Madrid.
CARNICER, E. et al. Oleohidráulica. Conceptos Básicos. Paraninfo
ÇENGEL, Y. y BOLES, M. 1.996. Termodinámica. Tomos I y II. McGraw-Hill Interamericana Editores, S. A. México.
CENZANO, I. “Nuevo manual de industrias alimentarias”. AMV. Ediciones. Madrid 1.993.
CREUS, A. (1997) “Instrumentación industrial”. Ed. Marcombo. Barcelona.
GRIÑAN, J y otros, 1.991. Tratamiento de Aguas Residuales en la Industria Agroalimentaria. Colegio Oficial de Ingenieros Agrónomos de Murcia. Murcia.
GROOTE, J. Tecnología del los Circuitos Hidráulicos. CEAC
HASEBRINK, B.J.P. Neumática Básica. Mannesman
LÓPEZ, A. “Diseño de industrias agroalimentarias”. AMV. Ediciones. Madrid 1.990.
MADRID. Aprovechamiento de los subproductos cárnicos
MATAIX, C. Mecánica de Fluidos y Máquinas Hidráulicas. Castillo
MELGAREJO, P. “Aislamiento, calculo y construcción de cámaras frigoríficas” AMV. Ediciones.
MORAN, M.J. y SHAPIRO, H. N. 1.996. Fundamentos de Termodinámica Técnica. Editorial Reverté. Barcelona, España.
REAL DECRETO 1495/1991, de 11 de Octubre de 1991. Disposiciones de aplicación de la Directiva del Consejo de las Comunidades Europeas 87/404/CEE, sobre recipientes a presión simples
REAL DECRETO 769/1999, de 7 de mayo, por el que se dictan las disposiciones de aplicación de la Directiva del Parlamento Europeo y de Consejo, 97/23/CE, relativa a los equipos de presión
REAL DECRETO 2085/1994, de 20 de octubre, por el que se aprueba el Reglamento de Instalaciones Petrolíferas.
REAL DECRETO 769/1999, de 7 de mayo , por el que se dictan las disposiciones de aplicación de la Directiva del Parlamento Europeo y del Consejo, 97/23/CE, relativa a los equipos de presión.
REAL DECRETO 919/2006, de 28 de julio, por el que se aprueba el Reglamento técnico de distribución y utilización de combustibles gaseosos y sus instrucciones técnicas complementarias
REAL DECRETO 1027/2007, de 20 de julio, por el que se aprueba el Reglamento de Instalaciones Térmicas en los Edificios
REAL DECRETO 2060/2008, de 12 de diciembre, por el que se aprueba el Reglamento de equipos a presión y sus instrucciones técnicas complementarias
REAL DECRETO 138/2011, de 4 de febrero, por el que se aprueban el Reglamento de seguridad para instalaciones frigoríficas y sus instrucciones técnicas complementarias.
RODÁN, J. Neumática, Hidráulica y Electricidad Aplicada. Paraninfo
SERRANO N. Oleohidráulica. McGraw Hill
CompetenciasTras cursar esta materia o alumno adquire coñecementos básicos para distintas tarefas propias do Enxeñeiro en Industrias Agroalimentarias. Constitúen a base para definir a implementación do proceso produtivo, así como calcular e deseñar as instalacións complementarias das industrias agroalimentarias. Non só se necesitan para a redacción e dirección do proxecto de tales industrias, senón para o traballo en planta, intervindo nas operacións de proceso, así como de control e mantemento das instalacións.
Metodoloxía da ensinanza Clases impartidas polos profesores sobre os fundamentos teóricos da materia, realización de exemplos numéricos e aclaración de dúbidas sobre os conceptos explicados
Seminarios para realización de exercicios prácticos e resolución de dúbidas en grupo. Os alumnos, traballando en grupo, elaborarán e expoñerán varios traballos relacionado cos contidos da materia e as visitas a industrias realizadas.
Resolución de dúbidas nas clases e durante o horario de titorías.
Sistema de evaluaciónRealizarase unha avaliación continua do aproveitamento individual mediante 4 exames parciais teórico-prácticos, un para cada parte da materia. A cualificación final obterase como a media ponderada da asistencia a clases teóricas e prácticas e visitas a industrias, a avaliación dos traballos e exercicios presentados e la s notas obtidas nos examines de avaliación realizados ao longo do curso.
Tempo de estudo e traballo persoalTRABALLO PRESENCIAL EN AULA (horas)
Clases maxistrais 18
Prácticas de laboratorio 9
Prácticas de seminario 9
Tutorías 2
TOTAL TRABALLO EN AULA 38
TRABALLO INDIVIDUAL O En GRUPO (horas)
Estudo individual 32,5
Realización de exercicios 20
Preparación e elaboración memorias de prácticas e traballos de curso 16
Realización de exame 2
TOTAL TRABALLO PERSOAL 70,5
Recomendacións para o estudo da materiaNesta materia recoméndase asistir a todas as actividades docentes, xa que nela recóllese gran cantidade de información dispersa e en continua evolución, da que non existe bibliografía actualizada. Por iso, ademais da consulta da bibliografía recomendada recoméndase a consulta da información deixada en el aula virtual
As competencias da materia só se poden adquirir realizándoas na práctica, polo que é importante facer todos os traballos prácticos. Recoméndase así mesmo facer uso frecuente das titorías para calquera tipo de cuestión relacionada coa materia.
Recoméndase repasar os conceptos básicos das materias de hidráulica e termotecnia.