P4101101 - Historia da xardinería (Materias Obrigatorias) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 3.00
• Total: 3.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 20.00
• Clase Interactiva Laboratorio: 3.00
• Horas de Titorías: 2.00
• Total: 25.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
• Departamentos: Departamento Externo
• Áreas: Área Externa para o postgrao oficial
• Centro: Escola Politécnica Superior
• Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

Nome	Coordinador

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo /CLE_01	Ordinario	Clase Expositiva	NON	NON
Grupo /CLIL_01	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	NON	NON
Grupo /TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Obxectivos da materia
Coñecementos teóricos xerais sobre a historia da xardinaría, dende os seus comezos na prehistoria ata a actualidade. Así como a capacidade de situar espacial e temporalmente as referencias paisaxistas dos xardíns actuais.
Proporcionar aos alumnos os coñecementos teóricos da paisaje na historia, a evolución e a absorción dos elementos paisaxísticos das diferentes culturas ó longo do tempo.
Ademais, se pretende proporcionar coñecementos específicos sobre as referencias paisaxísticas galegas, e as influencias que outros movementos tiveron nas mesmas.

Contidos
A Prehistoria.
Os principios da Xardinaría

Os Xardíns da Antigüidade:
Babilonia, Exipto, Persia (3000 a.c. ao 500 a.c.)
Os Xardíns en Grecia (2000 a.c. ao 300 a.c.)
Os Xardíns en Roma (300 a.c ao 475 d.c)

Idade Media
O Xardín Islámico, o hispano árabe, influencias en América

Do Renacemento ao Pintoresquismo
O Xardín Italiano. Renacemento e Barroco (S. XV ao XVII)
O Xardín Francés (S.XVI ao XVII)
O Xardín Chinés e Xaponés a súa influencia en Occidente
O Xardín Inguas S.XVII ao XIX. A súa influencia na paisaxe e na xardinaría contemporánea

O Xardín Moderno
O movemento moderno
O estilo americano
Arte e paisaxe. Arte urbana
O nacemento dos parques urbanos en España: A natureza urbanizada. A invención dos espazos verdes

Bibliografía básica e complementaria
Bibliografía básica

JELLICOE GEOFFEY Y SUSAN EL PAISAJE DEL HOMBRE G.G. Barce. 1995

PAEZ DE LA CADENA HISTORIA DE LOS ESTILOS EN JARDINERIA Istmo Mdr.1982

FIARELLO FRANCESCO LA ARQUIQTECTURA DE LOS JARDINES Edit. Reverte 2004

ALVAREZ DARIO EL JARADIN EN LA ARQUITECTURA SIGLO XX Edito. Reverte

BENEVOLO DISEÑO DE LA CIUDAD 4 EL ARTE Y LA CIUDAD MEDIEVAL G.G.Mexico 1979

BERRAL JULIA THE GARDEN Londres Penguin Books 1966-1978

CASA VALDES JARDINES DE ESPAÑA Madrid Aguilar 1973

GEORG MIKEL THE GARDEN OF SPAIN N. YorkHarrys N. Abrams 1993

PETRUCCIOLI ATTILIO IL GIARDINO ISLAMICO ARQUITECTURA NATURA PAESAGIO Milano Electra 1994

PRIETO MORENO JARDINES DE LA ALHAMBRA Madrid Patronato de Musios 1973

PRIETO MORENO EL GENERALIFE Y SUS JARDINES Madrid everest 1976

TEJIJI ITCH: IMPERIAL GARDEN OF JAPAN Tokio Weather Hill 1989

TURNER TOM: ENGLISH GARDEN DESIGN Antique Collection¨s Club Suffolk 1986

MARTINEZ BARBEITO: TORRES PAZOS Y LINAJES PROVINCIA DE LA CORUÑA. Diputación Provincial 1972

CATALOGO COAG 1989 PAZOS DE GALICIA

RODRIGUEZ DACAL CARLOS: PAZOS DE GALICIA XARDINS E PLAN Xunta de Galicia 1994

ARIZA MUÑOZ, CARMEN: LOS JARDINES DEL BUEN RETIRO, Lunwerg

BROWN, JANE: THE ART AND ARCHITECTURE OF ENGLISH GARDENS

, Weidenfeld and Nicolson

CCCB: VISIONES URBANAS, Electa

TATE, ALAN, GREAT CITY PARKS, Spon Press

VVAA: JEAN CLAUDE NICOLAS FORESTIER (1861-1930). DU JARDIN AU PAYSAGE URBAIN, Picard

VVAA: LES PARCS ET JARDINS DANS LÚRBANISME PARISIEN XIX-XX SIÉCLES, ACTION ARTISTIQUE DE LA VILLE DE PARIS

VVAA: NICOLAU MARIA RUBIÓ I TUDURÍ (1891-1981) JARDINERO Y URBANISTA, DOCE CALLES

WILSON, ANDREW: PAISAJISTAS QUE HAN CREADO ESCUELA, Blume

CASA DE SERRALVES E SECRETARIA DE ESTADO DA CULTURA: CASA DE SERRALVES. RETRATO DE UNA ÉPOCA

GONZÁLEZ-CEBRIAN TELLO, JOSÉ: LA CIUDAD A ATRAVÉS DE SU PLANO. A CORUÑA. Concello da Coruña, 1984.

LA VOZ DE GALICIA: GALICIA EN LA MEMORIA. Crónica fotográfica 1882-1960

MARTIN CURTY, J.A.: HISTORIA DE LA ALAMEDA. VIGO 1828-1978. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 1994

MORAIS VIEGAS, INÉS ET AL.: JARDIM PORTUGAL DOS PEQUENITOS. Fundaçao Bissaya-Barreto

Bibliografía complementaria

VVAA: NICOLAU MARIA RUBIÓ I TUDURÍ (1891-1981) JARDINERO Y URBANISTA, DOCE CALLES

WILSON, ANDREW: PAISAJISTAS QUE HAN CREADO ESCUELA, Blume

CASA DE SERRALVES E SECRETARIA DE ESTADO DA CULTURA: CASA DE SERRALVES. RETRATO DE UNA ÉPOCA

GONZÁLEZ-CEBRIAN TELLO, JOSÉ: LA CIUDAD A ATRAVÉS DE SU PLANO. A CORUÑA. Concello da Coruña, 1984.

LA VOZ DE GALICIA: GALICIA EN LA MEMORIA. Crónica fotográfica 1882-1960

MARTIN CURTY, J.A.: HISTORIA DE LA ALAMEDA. VIGO 1828-1978. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 1994

MORAIS VIEGAS, INÉS ET AL.: JARDIM PORTUGAL DOS PEQUENITOS. Fundaçao Bissaya-Barreto


Competencias
A2 Ser capaz de coñecer o vocabulario de deseño paisaxístico a través do estudio e a evolución dos xardíns e a paisaxe ao longo da historia.

A3 Ser capaz de comprender e coñecer as tradicións paisaxísticas da cultura occidental e non occidental, así como aquelas de carácter nacional, local e vernáculo, analizando as súas diferenzas e fundamentos técnicos, climáticos, económicos, sociais e ideolóxicos.

A6 Ser capaz de aplicar os principios básicos formais, funcionais e técnicos á concepción e deseño en xardinaría e paisaxismo, en todos os ámbitos, forestal, rural e urbano, e integrar as infraestruturas na paisaxe, definindo as súas características formais e funcionais así como os de instalacións e obra civil e complementaria asociada a eles.

C1 Expresarse correctamente, tanto de forma oral coma escrita, nas linguas oficiais da comunidade autónoma.

C2 Dominar a expresión e a comprensión de forma oral e escrita dun idioma estranxeiro.

C3 Utilizar as ferramentas básicas das tecnoloxías da información e as comunicacións (TIC) necesarias para o exercicio da súa profesión e para a aprendizaxe ao longo da súa vida.

C4 Desenvolverse para o exercicio dunha cidadanía aberta, culta, crítica, comprometida, democrática e solidaria, capaz de analizar a realidade, diagnosticar problemas, formular e implantar solucións baseadas no coñecemento e orientadas ao ben común.

C5 Entender a importancia da cultura emprendedora e coñecer os medios ao alcance das persoas emprendedoras.

C6 Valorar criticamente o coñecemento, a tecnoloxía e a información dispoñible para resolver os problemas cos que deben enfrontarse.

C7 Asumir como profesional e cidadán a importancia da aprendizaxe ao longo da vida.

C8 Valorar a importancia que ten a investigación, a innovación e o desenvolvemento tecnolóxico no avance socioeconómico e cultural da sociedade.

Metodoloxía da ensinanza
Sesión maxistral
Nas clases se alternará tanto o modelo de lección maxistral como o de aprendizaxe cooperativo, tanto no desenvolvemento dos aspectos mais teóricos dos temas como no análise dos diferentes casos prácticos que se abordarán ó longo da materia.
ademais, se facilitará con anterioridade as clases copia das presentaciones e do material complementario para o mellor seguimiento da materia.
Se utilizan como recursos docentes: a pizarra, sistemas audiovisuais, principalmente mediante presentacións en Power-Point con proyector de video e recursos bibliográficos facilitados polo profesor.
Traballos tutelados
Para a realización dos traballos, o profesor estará aberto á resolución e consulta de calque dúbida duda ou problema que teñan os alumnos, levando un seguimiento diario dos mesmos ó longo das clases presenciais.

Sistema de evaluación
Sesión maxistral
Asistencia con aproveitamento
40

Traballos tutelados
Entrega puntual. Rigor no contido. Citación de fontes e referencias
60

Para poder superar a materia será necesario cumprir os
seguintes requisitos:
1º Entregar todos os traballos propuestos, en os prazos e formas indicados na materia.

2º Asistir regularmente a clases. Esixirase unha asistencia mínima do 80%.

A avaliación da aprendizaxe debe comprender tanto o proceso como o resultado obtido. O rendemento do alumno na materia cursada depende, entre outros, da combinación de dous factores: o esforzo realizado e a capacidade do propio alumno. A forma en que o avaliamos
condiciona o método de aprendizaxe e inflúe na aprendizaxe mesma. De calquera forma dada a tipoloxía deste Máster se formula como norma xeral a avaliación continua polos profesores.
O aprendizaxe a través dos créditos ECTS axústase a unha avaliación continuada que debe contribuír de forma decisiva a estimular o alumno a seguir o proceso e a involucrarse máis na súa propia formación. Se aposta por un criterio xeral de avaliación para todas as materias no que é obrigado contar con dous instrumentos, a avaliación continua e a presentación de traballos realizados individualmente ou en grupo e, recomenda que o peso mínimo da avaliación continua nesa cualificación sexa do 50%. Ademais, déixase a porta aberta para que o profesor poida aumentar ese peso e limítase a posibilidade de penalizar a un estudante que teña éxito no exame final e fracase na avaliación continua. A avaliación debe servir para verificar que
o alumno asimilou os coñecementos básicos que lle han transmitido e adquirido as competencias xerais. Pero a avaliación tamén debe ser o instrumento de comprobación de que o estudante
adquiriu as competencias teóricas e prácticas do título. Por iso, como se fai para varias materias, utilízanse métodos de avaliación variados (exposicións orais preparadas de antemán, explicacións curtas realizadas polos alumnos en clase, manexo práctico de bibliografía, uso de ordenador, traballo en equipo, etc.) que permitan valorar se o alumno adquiriu as competencias transversais e prácticas.
Tempo de estudo e traballo persoal
Metodoloxías /probas Horas presenciais Horas non presenciais /traballo autónomo Horas totais
Sesión maxistral 25 0 25
Traballos tutelados 0 47 47

Atención personalizada 3 0 3