P4101114 - Xestión da Paisaxe (Materias Obrigatorias) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 3.00
• Total: 3.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 18.00
• Clase Interactiva Laboratorio: 5.00
• Horas de Titorías: 2.00
• Total: 25.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
• Departamentos: Produción Vexetal, Departamento Externo
• Áreas: Produción Vexetal, Área Externa para o postgrao oficial
• Centro: Escola Politécnica Superior
• Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

Nome	Coordinador
Lamosa Quinteiro, Santiago.	SI

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo /CLE_01	Ordinario	Clase Expositiva	NON	NON
Grupo /CLIL_01	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	NON	NON
Grupo /TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Obxectivos da materia
O obxectivo desta materia é o de transmitir as ideas, principios, teorías e experiencias para acadar un desenvolvemento sostible baseado no equilibrio harmonioso entre as diferentes necesidades sociais, culturais, económicas e medioambientais. A súa formulación xeral é proporcionar aos alumnos tanto os coñecementos teóricos e prácticos das disciplinas intimamente relacionadas coa xestión de paisaxes (fitopatoloxía, programas GIS, xestión de céspedes, arbustos, árbores, xestión do risco potencial, etc.), así como os principios e fundamentos dos últimos mecanismos de xestión integral e racional nas nosas cidades, áreas históricas e paisaxes protexidas, abordando desde o diagnóstico da situación actual das paisaxes ata diferentes formulacións de plans de xestión e as súas implicacións e aplicacións informáticas.
Tamén se desenvolverán formulacións da xestión de augas residuais, tomando como exemplo algúns dos parques temáticos ou parques máis representativos de España.

Contidos
1. A xestión da Paisaxe.
2. Xestión das paisaxes urbanos.
3. Xestión da vexetación.
-Céspedes
a) Normalización en céspedes.
b) O solo para céspedes.
c) Materiais para a construción de superficies encespedadas.
d) Sega, escarificado e aireacións.
e) Resiembras e recebos.
f) Fertilización en céspedes.
g) Rega.
-Arbustos e arboredo.
a) Xestión das especies arbustivas.
b) Xestión integral de árbores. Programas SIG.
c) A xestión do risco. Tomografías sónicas e por impedancia eléctrica.
-Sanidade vexetal. Pragas e enfermidades de espazos verdes.
a) Conceptos básicos: Definicións e condicións das actuacións fitosanitarias.
b) Enfermidades de plantas leñosas: Fungos, Bacterias, Problemas producidos por insectos, e desordes abióticos.
c) Estratexias de control: Métodos biolóxicos, loita Química
d) Problemas de céspedes
4. Xestión de augas recicladas. Usos en paisaxismo.

Bibliografía básica e complementaria
AENOR. (2002). Informe UNE 41959-1 IN Superficies deportivas de herba natural. Parte 1: Sistemas de construción para superficies deportivas de fútbol, rugby e golf.
AENOR. (2002). Informe UNE 41959-1 IN Superficies deportivas de herba natural. Parte 2: Sistemas de rega automática en superficies de herba natural para fútbol e rugby.
AMBROISE, R. (2000). Agriculteurs et paysages: dix exemples de projets de paysage en agriculture. Educagri, cop. Dijon.
B.O.E. 14/07/2010. (2010). Real decreto 865/2010, do 2 de xullo, sobre substratos de cultivo. Boletín Oficial do Estado Número 170 (14 de xullo de 2010). Pág. 61.831-61.859.
BOLÓS, M. DE (Dir.) (1992). Manual de ciencia da paisaxe. Teoría, métodos e aplicacións. Ed. Masson. Colección de Xeografía. Barcelona. 273 pp.
BOUHIER, A. (1979). Galicia, ensaio xeográfico de análise e interpretacón dun vello complexo agrario. Biblioteca de Clásicos Agrarios Galegos. Ed. Xunta de Galicia.
CAMPOS CANTEIRA, J. (1985). Paisaxe rural e estruturas agrarias nun concello lebaniego: século XVIII. Ed. Tantín. Santander.
CHASE, A.R.; DAUGHTREY, M. & SIMONE, G.W. (1995). Diseases of Annuals and Perennials. A Ball Guide: Identification and Control. Ball Publishing.
COSTELLO, L.R.; PERRY, E.J.; MATHENY, N.P.; HENRY, M.J. & GEISEL, P.M. (2003). Abiotic Disorders of Landscape Plants. A Diagnostic Guide. Univ. of California Agriculture & Natural Resources.
DE LLANO, P. (1996). Arquitectura popular en Galicia. Razón e construción. Ed. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. A Coruña.
FERNÁNDEZ GARCÍA, F. (1995). Valle de Ancares: Guía e historia da paisaxe. Ecoman global. Madrid.
GENTILLI, J. (1968). Landscape Geographical. En: The Encyclopedia of Geomorfolgy. Ed. Reinhold Book Corp. Nova York. 629-637 pp.
LEBEAU, R. (1983). Grandes modelos de estruturas agrarias no mundo. Ed. Vives Vicens-Vives.
LESLIE, A.R. (1994). Handbook of Integrated Pest Management for Turf and Ornamentals. CRC Press.
LIÑÁN E VICENTE, C. (2009). Vademécum de produtos fitosanitarios e nutricionais 2009. Agrotécnicas, S.L
LÓPEZ, M.S. (1985). Taxonomía das paisaxes xeográficos. Ed. Alxibe. Cidade Real. 224 pp.
MEIRIÑO MEIRIÑO, D. & ANSORENA MINER, J. (1998). Céspede deportivo. Construción e mantemento. Edicións Prensa Mundi-Prensa. Madrid.
MEYNIER, A. (1968). As paisaxes agrarias. Ed. Moretón. Bilbao.
MINISTERIO DE MEDIO AMBIENTE E MEDIO RURAL E MARINO. Rexistro de produtos fitosanitarios. http://www.mapa.es/es/agricultura/pags/fitos/registro/menu.asp (consultado: 28/10/2010)
PÉREZ ALBERTI, A.; GUITIÁN RIVERA, L. & RAMIL REGO, P. (1993). A evolución da paisaxe nas montañas do medio dos Camiños Xacobeos. Ed. Xunta de Galicia.
RAMOS, A.; CIFUENTES, P.; GONZÁLEZ, S. & MATAS, L. (1998). Dicionario da Natureza. Espasa Calpe. Madrid.
RODRÍGUEZ IGLESIAS, F. (1998). Atlas de Galicia. Hércules Edicións, S.A. A Coruña.
SMILEY, R.W.; DERNOEDEN, P.H. & CLARKE, B.B. (1996). Pragas e Enfermidades dos Céspedes (Compendium of Plant Diseases Series). Mundiprensa.
SMILEY, R.W.; DERNOEDEN, P.H. & CLARKE, B.B. (2003). Compendium of Turfgrass Diseases 3ª edición. APS PRESS. The American Phytopathological Society
TORRES LUNA, Mª P. (1995). Os Camiños de Santiago e a Xeografía de Galicia: rutas, paisaxes, bisbarras. Ed. Consellaría de Cultura e Comunicación Social dá Xunta de Galicia.
UNIVERSIDADE DE DAVIS. Manexo Integrado de Pragas. http://www.ipm.ucdavis.edu/PMG/menu.homegarden.html (consultado: 28/10/2010)
VALCÁRCEL DÍAZ, M.; RODRÍGUEZ GUITIÁN, M.; MARTÍNEZ CORTIZAS, A. & PÉREZ ALBERTI, A. (1993). As paisaxes do Camiño Francés en Galicia. Ed. Xunta de Galicia.

Competencias
Os alumnos deben ser capaces, por un lado, de proxectar tomando como base os condicionantes especificados nesta materia, e, doutra banda, ser capaces de diagnosticar e xestionar correctamente unha paisaxe, parque ou xardín, dentro do marco do Convenio Europeo da Paisaxe.
O alumno deberá:
- B14.- Ser capaz de analizar, controlar a calidade e definir condicións de mantemento nos traballos de xardinaría e paisaxismo.
- B15.- Ser capaz de asesorar na elaboración de proxectos de protección, ordenación e xestión da paisaxe e participar na formación de equipos pluridisciplinares.
- B18.- Ser capaz de aplicar a normativa vixente relacionada coa xardinaría e a paisaxe.
- C1.- Expresarse correctamente, tanto de forma oral como escrita, nas linguas oficiais da comunidade autónoma.
- C2.- Dominar a expresión e a comprensión de forma oral e escrita dun idioma estranxeiro.
- C3.- Utilizar as ferramentas básicas das tecnoloxías da información e as comunicacións (TIC) necesarias para o exercicio da súa profesión e para a aprendizaxe ao longo da súa vida.
- C4.- Desenvolverse para o exercicio dunha cidadanía aberta, culta, crítica, comprometida, democrática e solidaria, capaz de analizar a realidade, diagnosticar problemas, formular e implantar solucións baseadas no coñecemento e orientadas ao ben común.
- C5.- Entender a importancia da cultura emprendedora e coñecer os medios ao alcance das persoas emprendedoras.
- C6.- Valorar criticamente o coñecemento, a tecnoloxía e a información dispoñible para resolver os problemas cos que deben enfrontarse.
- C7.- Asumir como profesional e cidadán a importancia da aprendizaxe ao longo da vida.
- C8.- Valorar a importancia que ten a investigación, a innovación e o desenvolvemento tecnolóxico no avance socioeconómico e cultural da sociedade.

Metodoloxía da ensinanza
A metodoloxía de ensino-aprendizaxe estará baseada en clases maxistrais dos aspectos teóricos, acompañadas por material audiovisual (ordenador e canón de vídeo) relacionado co tema, e combinadas con exemplos e aplicacións prácticas concretas sobre os diversos campos da materia.
Utilízanse como recursos docentes; o encerado, sistemas audiovisuais, principalmente mediante presentacións en Power-Point con proxector de vídeo e material didáctico de libros e revistas técnicas. Facilitarase con anterioridade ás clases copia das presentacións e do material complementario para o mellor seguimento da materia.


Sistema de evaluación
Do volume de traballo total do alumno nunha materia, unha gran parte (nunca menor do 60%) corresponde ao traballo individual ou en grupo que o alumno se compromete a realizar sen a presenza do profesor. Nestas horas de traballo inclúese a preparación das clases, o estudo, a ampliación e síntese de información recibida, a resolución de exercicios, a elaboración e redacción de traballos, a escritura, verificación e comprobación de programas de ordenador, a preparación e ensaio de exposicións, etc.
A avaliación da aprendizaxe debe comprender tanto o proceso coma o resultado obtido. O rendemento do alumno na materia cursada depende, entre outros, da combinación de dous factores: o esforzo realizado e a capacidade do propio alumno. A forma en que o avaliamos condiciona o método de aprendizaxe e inflúe na aprendizaxe mesmo. De calquera forma dada a tipoloxía deste Máster proponse como norma xeral a avaliación continua polos profesores.
A aprendizaxe a través dos créditos ECTS axústase a unha avaliación continuada que debe contribuír de forma decisiva a estimular o alumno a seguir o proceso e a involucrarse máis na súa propia formación. Apóstase por un criterio xeral de avaliación para todas as materias en que é obrigado contar con dous instrumentos, a avaliación continua e a presentación de traballos realizados individualmente ou en grupo e, recomenda que o peso mínimo da avaliación continua nesa cualificación sexa do 50%. Ademais, deixase a porta aberta para que o profesor poida aumentar ese peso e limítase a posibilidade de penalizar un estudante que teña éxito no exame final e fracase na avaliación continua.
A avaliación debe servir para verificar que o alumno ha asimilado os coñecementos básicos que se lle transmitiron e adquirido as competencias xerais. Pero a avaliación tamén debe ser o instrumento de comprobación de que o estudante adquiriu as competencias teóricas e prácticas do título. Por iso, como se fai para varias materias, utilízanse métodos de avaliación variada (exposicións orais preparadas de antemán, explicacións curtas realizadas polos alumnos en clase, manexo práctico de bibliografía, uso de ordenador, traballo en equipo, etc.) que permitan valorar se o alumno adquiriu as competencias transversais e prácticas.

Tempo de estudo e traballo persoal
O alumno deberá dedicar unhas 50 horas totais de traballo persoal, repartidas entre o estudo dos contidos da materia, e a comprensión e realización de traballos de prácticas. Estimamos unhas dúas horas de estudo por hora de clase presencial.
Recomendacións para o estudo da materia
Recoméndase a asistencia regular ás clases presenciais teóricas e prácticas
• Participación activa nas clases
• Elaboración dos traballos que se propoñan
• Consultar a bibliografía recomendada