Saltar ao contido principal
Inicio  »  Centros  »  Escola Politécnica Superior  »  Información da Materia

P4161109 - Obtención e producción de material vexetal (Tecnoloxía da Produción Vexetal e Animal) - Curso 2013/2014

Información

  • Créditos ECTS
  • Créditos ECTS: 3.00
  • Total: 3.0
  • Horas ECTS
  • Clase Expositiva: 12.00
  • Clase Interactiva Laboratorio: 12.00
  • Horas de Titorías: 1.50
  • Total: 25.5

Outros Datos

  • Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
  • Departamentos: Produción Vexetal
  • Áreas: Produción Vexetal
  • Centro: Escola Politécnica Superior
  • Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
  • Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

NomeCoordinador
FERNANDEZ LORENZO, JUAN LUIS.NON
PEREIRA LORENZO, SANTIAGO.SI

Horarios

NomeTipo GrupoTipo DocenciaHorario ClaseHorario exames
Grupo /CLE_01OrdinarioClase ExpositivaSINON
Grupo /CLIL_01OrdinarioClase Interactiva LaboratorioNONNON
Grupo /CLIL_02OrdinarioClase Interactiva LaboratorioNONNON
Grupo /TI-ECTS01OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Grupo /TI-ECTS02OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Grupo /TI-ECTS03OrdinarioHoras de TitoríasNONNON
Grupo /TI-ECTS04OrdinarioHoras de TitoríasNONNON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

  • Castelán
  • Galego
  • Inglés


    • Obxectivos da materia
    Aquirir coñecemento:
    - Propagación de plantas.
    - Organización e xestión da produción de mudas.
    - Control de calidade na produción de mudas. Identidade varietal e rexistro varietal.
    - Recursos xenéticos agrícolas ea súa conservación.
    - Preparación do material de partida.
    - A selección de plantas de interese agrícola.
    - Proxectos de investigación de cara a obtención de material vexetal de reprodución usando biotecnoloxía.

    Contidos
    1. Propagación de plantas: a propagación asexuada ou clonal de sementes (enxerto, estacas, capas e cultivo in vitro). Organización e xestión da produción de mudas.
    1.1. Definicións: clon, variedade, cultivo, ...
    1.2. Clasificación dos métodos de propagación de plantas.
    1.3. A propagación por semente. Tipo de sementes. Tratamentos. Semente.
    1.4. Propagación clonal: O enxertado. Tipos. Tempos de realización.
    1.4. Propagación clonal: Estaquillado. Tipos. As plantas nais. Preparación das estacas. Hormonado. Realización. Aclimatación.
    1.4. Propagación clonal: O acodado. Tipos. Métodos. Hormonado. Anidado. Reforzo.
    1.4. Propagación clonal: cultivo in vitro. Métodos. Plantas nai. Aclimatación. Reforzo.
    1.5. Organización e xestión da produción de mudas. Tipos de viveiro. Instalacións. Plantas nai. Especies de distribución. Xestión da produción.
    Dous. Control de calidade na produción de plantas de viveiro categorías infantís. Categorías viveiro. Viveiro de certificación. Pasaporte fitosanitario. Identidade varietal. Rexistro de variedades.
    2.1. Lexislación
    2.2. Conceptos
    2.3. Organizacións implicadas
    Tres. Recursos xenéticos agrícolas: conservación in situ e ex situ (bancos de xermoplasma).
    3.1. Obxectivos de conservación de recursos xenéticos. Que conservar os recursos xenéticos? A diversidade de recursos xenéticos.
    3.2. Conservación in situ e ex situ. Tipos de bancos de xermoplasma. Forma de organización nacional e internacional. Exemplos.
    Abril. Obtención de material: A selección de plantas de interese agrícola: seleccións tradicionais. Hibridación controlada e mutación. A transformación xenética.
    4.1. Como o material de partida. Cabeza clon e material de partida.
    4.2. Selección masal e selección dirixida.
    4.3. Hibridación controlada e mutación. Metodoloxías. A importancia destas técnicas no desenvolvemento de novas variedades. Algúns exemplos
    4.4. A transformación xenética. Metodoloxías. Importancia desta técnica na produción agrícola. Exemplos.
    De maio. Proxectos de investigación de cara a obtención de material vexetal de reprodución usando biotecnoloxía:
    5.1. Elaboración de proxectos de investigación. Principais tipos de chamadas. Estrutura do proxecto.
    5.2. Creación de obxectivos. Visión de escenario. Resistencia a pragas e enfermidades. Mellora según as características agronómicas. Caracteres cualitativos e cuantitativos. Variación adaptativa.
    5.3. Mellora de especies autógamas y alógamas. Exemplos de interese para Galicia
    5.4. Aplicación dos marcadores moleculares. Marcadores moleculares na mellora. Selección asistida por marcadores.

    Prácticas de Campo: Visita ao viveiro da EVEGA (Estación de Viticultura e Enoloxía de Galicia).
    Bibliografía básica e complementaria
    AGUSTÍ, M. 2004. Fruticultura. Ed. Mundi-Prensa, Madrid. CAFR 507
    BALDINI, E. 1992. Arboricultura General. Ed. Mundi-Prensa, Madrid. CAFR 337
    Badenes, M.L.; Byrne, D.H. 2012. Fruit breeding / Springer Series “Handbook of Plant Breeding” (M.L. Badenes and D. Byrne eds.), XVI, Springer, 875 pp.
    Bradshaw, J.E. 2010. Root and Tuber Crops Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 7
    Hallauer, Arnel R., Carena, Marcelo J., Miranda Filho, J.B. 2010. Quantitative Genetics in Maize Breeding. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 6
    Boller, Beat; Posselt, Ulrich K.; Veronesi, Fabio. 2010. Fodder Crops and Amenity Grasses. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 5
    Vollmann, Johann; Rajcan, Istvan 2010. Oil Crops. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 4
    Carena, Marcelo J. (Ed.)2009. Cereals. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 3
    Prohens-Tomás, Jaime; Nuez, Fernando (Eds.)2008. Vegetables II Fabaceae, Liliaceae, Solanaceae, and Umbelliferae. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 2
    Prohens-Tomás, Jaime; Nuez, Fernando (Eds.)2008. Vegetables I. Asteraceae, Brassicaceae, Chenopodicaceae, and Cucurbitaceae. Series: Handbook of Plant Breeding, Vol. 1
    Bruce Macdonald. 2006. Practical Woody Plant Propagation for Nursery Growers. Timber Press. ISBN-10: 0881928402. ISBN-13: 978-0881928402
    Michael A. Dirr (Autor), Charles W. Heuser (Autor). 2009. Reference Manual of Woody Plant Propagation: From Seed to Tissue Culture. Timber Press; Edición: 2nd edition (5 de enero de 2009)
    ISBN-10: 1604690046. ISBN-13: 978-1604690040

    Competencias
    De acordo coas competencias específicas da titulación e mediante o desenvolvemento das prácticas, os contidos teóricos e os traballos de reforzo e complementarios o alumno debe traballar as seguintes competencias xenéricas, descritas no Proxecto TUNING (www.unideusto.org):
    a. Instrumentais. Un dos aspectos máis importantes no desenvolvemento profesional é usar o coñecemento como unha ferramenta organizada e metódica na resolución de casos en fruticultura. Para iso é preciso desenvolver competencias con función instrumental. Entre elas inclúense:
    . Habilidades cognoscitivas, (capacidade de comprender e manipular ideas e pensamentos): Dominio dos coñecementos básicos da profesión no ámbito dos cultivos froiteiros.
    . Capacidades metodolóxicas (ser capaz de organizar o tempo e estratexias para a aprendizaxe, tomar decisións ou resolver problemas): Capacidade de análise e síntese; iniciativa e capacidade de resolución de problemas nos procesos de produción froiteira; capacidade de organización e planificación; argumentación lóxica na toma de decisións.
    . Destrezas tecnolóxicas relacionadas con coñecementos de informática e habilidades en xestión da información (habilidade para buscar e analizar información proveniente de fontes diversas).
    . Destrezas lingüísticas para a correcta expresión oral e escrita na lingua propia.
    b. Interpersoais. O Enxeñeiro Agrónomo para o desenvolvemento do seu traballo en fruticultura debeu adquirir competencias que favorezan a capacidade de traballo en equipo, interdisciplinar ou multidisciplinar, buscando e compartindo información, achegando e criticando ideas e colaborar en todo momento.
    c. Sistémicas. Á hora de titular un estudante debe ser capaz de integrar os coñecementos adquiridos en fruticultura tanto en si mesmo como con outras materias cursadas, co fin de conseguir un desenvolvemento profesional integral. Iso implica adquirir a capacidade de aplicar os coñecementos na práctica, habilidades de investigación e capacidade de aprender.

    Metodoloxía da ensinanza
    As clases teóricas impartiranse utilizando a lección maxistral apoiándose na USC-Virtual para conseguir alcanzar os obxectivos da docencia.
    As sesións interactivas realizaranse con grupos reducidos para poder alcanzar unha maior interacción co alumno, e a asistencia considerarase de carácter obrigatorio.
    Alternativamente, poderase propoñer a elaboración de artigos individuais de artigos sobre temas relacionados coa materia na USC Virtual. Coas Ferramentas de "Avaliación-Traballos" poderase examinar a oferta, directrices e data tope dos envíos.
    Realízanse titorías presenciais e tamén "on line" mediante as Ferramentas de Comunicación da USC-Virtual.

    Sistema de evaluación
    As clases teóricas impartiranse utilizando a lección maxistral apoiándose na USC-Virtual para conseguir alcanzar os obxectivos da docencia.
    A avaliación debe ser un proceso dinámico, continuo e sistemático, mediante o cal se verifican as competencias adquiridas en función dos obxectivos propostos e se posibilita a mellora da acción docente. Todas as medidas tomadas para incentivar o traballo do alumno deben ter un reflexo na cualificación final da materia. Na materia realizarase unha avaliación de competencias global (que considera todos os elementos e procesos relacionados coa aprendizaxe) e sumativa (para valorar os resultados conseguidos ao finalizar o proceso de ensino-aprendizaxe).
    1. PROCEDEMENTOS DE AVALIACIÓN.
    A avaliación permite estimar o grao de aprendizaxe do estudante, considerando as competencias adquiridas, os criterios de avaliación e os instrumentos utilizados.
    - Contidos teóricos. Os exames de teoría permiten considerar de xeito obxectivo o grao de aprendizaxe do alumno. Estes exames globais incluirán fundamentos e supostos e confeccionaranse mediante un número suficiente de preguntas curtas e tipo test (con ou sen respostas alternativas), de modo que no seu conxunto sexan representativos da materia impartida. A revisión de exames realízase nos días e horas indicados na lista que se expoñerá tras o exame.
    - Prácticas. As prácticas avalíanse tendo en conta o aproveitamento por parte do alumno e mediante os informes elaborados, e a cualificación do exame práctico.
    2. CUALIFICACIÓN: A cualificación final calcúlase segundo os distintos conceptos avaliados:
    - 70% CONTIDOS TEÓRICOS
    - 10% PARTICIPACIÓN ACTIVA EN CLASE
    - 20% PRÁCTICAS E SEMINARIOS

    Tempo de estudo e traballo persoal
    1.- Cada hora de clase debe multiplicarse por 1,5 para estimar as horas de estudo.
    2.- Asistir ás clases teóricas e interactivas.
    3.- Facer uso das titorías, tratando de buscar solución ás dúbidas que xurdan. Consideraranse un máximo de 4 horas.
    4.- Utilizar os recursos da web USC.

    Recomendacións para o estudo da materia
    1. TITORÍAS:
    Titorías individuais (presenciais ou virtuais): Os alumnos poden realizar titorías sempre que o precisen, sendo aconsellable que o fagan sempre que teñan dúbidas que aclarar.
    2. ASISTENCIA A CLASE:
    Recoméndase aos alumnos a asistencia a clase como mellor opción para comprender e coñecer o contido real destas e é imprescindible para poder realizar os traballos de reforzo e complementarios. Ademais, é aconsellable que sexa activa (participar, preguntar dúbidas, etc.)
    3. RECOMENDACIÓNS DE CARA Á AVALIACIÓN E Á RECUPERACIÓN.
    É preciso preparar con igual intensidade os contidos teóricos e prácticos, utilizando e complementando coa bibliografía recomendada. En caso de recuperación é interesante analizar os erros cometidos. Outro aspecto desexable é que o alumno realice un esforzo continuado respecto ao estudo, comprensión e adquisición de habilidades e capacidade

    Observacións
    Liñas Xerais de Actuación
    As clases teóricas impartiranse utilizando a lección maxistral apoiándose na USC-Virtual para conseguir alcanzar os obxetivos de docencia.
    As sesións interactivas realizaranse con grupos reducidos para poder alcanzar unha maior interacción co alumno, e a asistencia considérase de carácter obrigatorio.
    Alternativamente, poderase propoñer a elaboración individual de artigos sobre temas relacionados coa materia na USC Virtual. Coas Ferramentas de "Avaliación-Traballos" pódese examinar a oferta, directoras e data tope dos envíos.
    Realízanse titorías presenciais e tamén "on line" mediante as "Ferramentas de Comunicación" da USC-Virtual.