G2081221 - Química Orgánica II (Química) - Curso 2013/2014
Información
- Créditos ECTS
- Créditos ECTS: 6.00
- Total: 6.0
- Horas ECTS
- Clase Expositiva: 30.00
- Clase Interactiva Laboratorio: 13.00
- Clase Interactiva Seminario: 14.00
- Horas de Titorías: 3.00
- Total: 60.0
Outros Datos
- Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
- Departamentos: Química Orgánica
- Áreas: Química Orgánica
- Centro: Facultade de Farmacia
- Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
- Docencia e Matrícula: null
Profesores
Horarios
Programa
Existen programas da materia para os seguintes idiomas:
CastelánGalegoInglésObxectivos da materiaIdentificar, deseñar, obter e analizar principios activos e sustancias máis relevantes en Química Orgánica, así como outros produtos e materias primas de interese sanitario, de uso humano ou veterinario, sendo capaz de manexar con rigor e precisión os conceptos máis importantes nesta disciplina.
ContidosTema 1.- Aldehídos e cetonas.
Tema 2.- Enoles e enonas.
Tema 3.- Ácidos carboxílicos.
Tema 4.- Derivados dos ácidos carboxílicos.
Tema 5.- Compostos difuncionales.
Tema 6.- Derivados do carbono no seu máximo grao de oxidación.
Tema 7.- Compostos heterocíclicos: aspectos xerais e nomenclatura.
Tema 8.- Heterociclos pentagonales cun heteroátomo.
Tema 9.- Heterociclos hexagonales cun heteroátomo.
Tema 10.- Heterociclos pentagonales con varios heteroátomos.
Tema 11.- Heterociclos hexagonales con varios heteroátomos.
Tema 12.- Carbohidratos.
Bibliografía básica e complementariaQuímica Orgánica. M. P. Cabildo, A. García, C. López e M. D. Santa María. Librería UNED. 2008.
Introduction to Organic Chemistry. A. Streitwieser, C. H. Heathcock and E. M. Kosower. Mcmillan. 4ª ed. 1992.
Química Orgánica. K. P. C. Vollhardt e N. E. Schore. Omega. 5ª ed. 2008.
Química Orgánica. Seyhan Ege, Reverté, 1998.
The Chemistry of Heterocycles. T. Eicher, S. Hauptmann. Wiley-VCH, 1ª ed. 2003.
Study Guide/Solutions Manual for Organic Chemistry. N. E. Schore. Ed. W. H. Freeman. 6ª ed. 2011.
Problemas resoltos de Química Orgánica. F. García e J. A. Dobado. Ed. Thomson. 1ª ed. 2ª impr. 2008.
Nomenclatura e representacións de Compostos Orgánicos. E. Quiñoa e R. Riguera. McGrawHill Interamericana de España, S.L. 2ª ed. 2005.
Cuestións e exercicios de Química Orgánica. E. Quiñoa e R. Riguera. McGrawHill. Interamericana de España, S.L. 2ª ed. 2004.
Técnicas experimentais en síntese orgánica. M. A. Martínez e A. Csákÿ. Ed. Síntese. 2008.
Curso experimental en Química Orgánica. M.ª J. Rodríguez e F. Gómez. Ed. Síntese. 2008.
CompetenciasIdentificar, deseñar, e obter compostos orgánicos de interese.
Levar a cabo procesos de laboratorio estándar incluíndo o uso de equipos científicos de sínteses e análises, instrumentación apropiada incluída.
Estimar os riscos asociados á utilización de sustancias químicas e procesos de laboratorio.
Coñecer e comprender a natureza e comportamento dos grupos funcionais en moléculas orgánicas.
Metodoloxía da ensinanza a) Clases expositivas en grupo grande (clases maxistrais; 30 h/alumno): Dirixidas fundamentalmente á exposición por parte do profesor dos fundamentos teóricos da materia ilustrados con exemplos e/ou exercicios representativos; que esencialmente se axustarán aos dous manuais de referencia indicados na sección de bibliografía recomendada básica (apartado 4.2.1 desta guía). O profesor impartirá estas clases coa axuda de medios audiovisuais e informáticos, que empregará en particular para presentar información adicional incorporando táboas, fórmulas e esquemas de reacción, preparados con programas informáticos adecuados. A plataforma virtual da USC utilizarase como soporte e complemento da docencia teórico-práctica e como un elemento importante de comunicación co alumno.
b) Clases interactivas en grupo reducido (Seminarios) 30 alumnos por grupo; 14 h/alumno): Clase teórico/práctica na que se propón e resolven aplicacións da teoría, problemas, exercicios? O alumno debe participar activamente nestas clases, fundamentalmente mediante a resolución de exercicios no aula. A asistencia aos seminarios é obrigatoria.
c) Tutorías de lousa en grupos moi reducidos (10 alumnos por grupo; 2 h/alumno): Dedicaranse á resolución de cuestións e exercicios. A asistencia ás tutorías é obrigatoria.
d) Clases prácticas de laboratorio (20 alumnos por grupo; 10 h/alumno): O alumno capacitarase nas normas e medidas de seguridade, no rexistro adecuado das operacións e experimentos no caderno de laboratorio, así como na execución de procedementos experimentais que implique operacións básicas de química orgánica. Consolidará así mesmo os coñecementos adquiridos nas clases de teoría. A asistencia ás clases prácticas de laboratorio é obrigatoria.
Ademais dos textos de prácticas recomendados na sección 4.2.2 desta guía, o alumno disporá de información adicional achega do traballo nun laboratorio de química orgánica, en particular dos aspectos relativos á seguridade, así como dun guión de cada unha das prácticas a realizar.
Sistema de evaluación1. A cualificación global do alumno na materia, un total de 10 puntos, será a suma do obtido na avaliación continua e no exame final, de acordo coa seguinte distribución:
a avaliación continua da participación do alumno nos seminarios contribuirá cun máximo de 1,5 puntos, un 15% da nota final,
a avaliación do seu traballo de laboratorio contribuirá cun máximo de 1,0 puntos, un 10% da nota final, e
o exame teórico consistirá nun exame final de toda a materia, contribuirá cun máximo de 7,5 puntos, un 75% da nota final. O examen te—rico consta de duas partes, o estudante debe obter un minimo de 1,8 puntos en cada parte.
2. A asistencia ás clases interactivas é obrigatoria.
3. A realización das prácticas de laboratorio é obrigatoria; se o alumno non supera as prácticas, a cualificación do alumno na materia é de ?suspenso?. A ese 1,0 puntos que se lle asignan ás prácticas de laboratorio na nota total da materia, contribuirá cun máximo de 0,4 puntos o exame de prácticas. Os restantes puntos o alumno poderaos conseguir coa evaluaci—n do traballo previo as practicas (0.4 puntos) e a presentación dun caderno de laboratorio, correctamente cumprimentado (presentación obrigatoria para superar as prácticas), a actitude do alumno e a resolución de determinadas cuestións antes e logo da realización da práctica. A superación das clases prácticas nun determinado curso académico terá unha validez temporal limitada a todas as convocatorias de devandito curso académico e ás convocatorias dos dous cursos académicos seguintes ao mesmo. De non superar a materia nas convocatorias do curso no que superou as prácticas nin naquelas dos dous cursos académicos que lle seguen, o alumno deberá volver realizar e superar as clases prácticas.
Na segunda cualificación á que ten dereito o alumno (mes de Xullo) examinarase soamente de teoría (xa que logo un máximo de 7,5 puntos sobre 10), xa que as cualificacións que consiga tanto en seminarios como en prácticas se lle conservarán á hora de computar a nota final.
Tempo de estudo e traballo persoalHoras presenciais:
Teóricas: 30
Interactivas (seminarios): 14
Interactivas (prácticas de laboratorio): 10
Horas non presenciais: 90
Horas de tutorías: 2
Horas de avaliación: 4
Total volume de traballo: 150 horas.
Recomendacións para o estudo da materiaO alumno debería:
Mostrar unha disposición aberta e sen prexuízos cara á materia, analizando obxectivamente a relevancia da mesma no contexto da súa formación profesional e integral.
Implicarse activamente no proceso de aprendizaxe e formación para poder así rendibilizar ao máximo o seu esforzo e ?gozar? do descubrimento da Química Orgánica.
Asistir a todas as clases, un factor que ao longo dos anos demostrou ser crítico para o bo aproveitamento, a eficiente formación e a obtención dunha avaliación positiva na materia.
Estudar a materia de modo continuado.
Resolver intensivamente exercicios adicionais aos suxeridos polos docentes ao longo de todo o curso, fundamentalmente de modo individualizado aínda que tamén en grupo; para iso recoméndase o emprego de coleccións de exercicios resoltos nas guías de autoevaluación e nas guías do estudante que acompañan aos textos de Química Orgánica.
Empregar de modo continuado os modelos moleculares, as ferramentas informáticas e o Aula Virtual.
Adquirir modelos moleculares propios, que debe levar aos exames, e unha bata e unhas lentes persoais de laboratorio, que debe levar ás clases prácticas de laboratorio.
Preparar concienzudamente cada unha das actividades de laboratorio previamente á súa celebración.
Contar con e acudir ao seu(s) profesor(é) universitarios, que son os primeiros interesados en que os alumnos alcancen a excelencia na súa formación.