P5191213 - Literatura, relixión e espiritualidade (Módulo 4: Optativas do Itinerario de Estudo e Edición de Textos Literarios) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 3.00
• Total: 3.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 9.00
• Clase Interactiva Seminario: 12.00
• Horas de Titorías: 3.00
• Total: 24.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
• Departamentos: Filoloxía Francesa e Italiana, Filoloxía Francesa e Italiana, Latín e Grego, Latín e Grego, Filoloxía Inglesa e Alemá
• Áreas: Filoloxía Italiana, Filoloxía Francesa, Filoloxía Grega, Filoloxía Latina, Filoloxía Alemá
• Centro: Facultade de Filoloxía
• Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

Nome	Coordinador
CRIADO BOADO, CECILIA.	SI

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo /CLE_01	Ordinario	Clase Expositiva	SI	NON
Grupo /CLIS_01	Ordinario	Clase Interactiva Seminario	SI	NON
Grupo /TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON
Grupo /TI-ECTS02	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Obxectivos da materia
O obxectivo deste curso é o estudo da teodicea épica, un aspecto problemático do xénero tanto na literatura grega como na romana.
O periodo obxecto de atención será a épica postvirgiliana do s. I d.C., isto é, Ovidio, Lucano, Valerio Flaco, Estacio e Silio Itálico.Tras analizar as que tradicionalmente son consideradas innovacións de Ovidio sobre a figura de Júpiter, verase a continuidade destas na épica flavia. Necesariamente, terase que aludir ao papel de Lucano.
Co fin de poder chegar a algunha conclusión respecto ao alcance da presunta ruptura da épica postovidiana coa teoloxía épica canónica, estudarase o estatuto mítico, ontológico e constitucional do Zeus homérico e hesiódico. Aínda que menos exhaustivamente, tamén se aducirán pasajes da traxedia grega.
Nota: Ao tratarse dun programa no que pode darse a posibilidade de que conflúan alumnos de diferentes titulacións, non será considerado de especial relevo o dominio das linguas grega e latina.

Contidos
-Dous puntais da teoloxía épica grecorromana: Homero e Virxilio
-A problematización da teodicea épica en Ovidio y Lucano:
-A cuestión da malevolencia e inxustiza de Xúpiter en Metamorfose
-A debilidade de Xúpiter
-Xúpiter e o princeps divino pero mortal. Interaccións
-O triunfo da aleatoriedad en Bellum ciuile
-A contestación da épica flavia (Valerio Flaco, Estacio e Silio Itálico) á máquina divina virxiliana:
-O predeterminismo ovidiano na épica flavia
-Os poetas e os seus ambigüedades. A conciencia da difícil conciliación entre a entidade metafísica e a entidade mítica de Xúpiter. Filosofía e literatura
-Os límites do poder de Xúpiter e do seu correlato humano
-A épica romana volve ás súas orixes:
-A difícil conciliación do status constitucional e o teolóxico nos poemas homéricos (non nos hesiódicos) e na traxedia grega

Bibliografía básica e complementaria
Adamini, G. (1981), „La raffigurazione del destino nella Tebaide di Stazio“, Anazetesis 4–5, 15–28.
Ahl, F. (1985), Metaformations: Soundplay and Wordplay in Ovid and Other Classical Poets, Ithaca.
Allan, William. (2006), „Divine Justice and Cosmic Order in Early Greek Epic“, JHS 126, 1–35.
Anderson, W.S. (1989), „Lycaon: Ovid's Deceptive Paradigm in Metamorphoses 1“, ICS 14, 91–101.
Anderson, W.S., ed. (1997), Ovid's Metamorphoses: Books 1–5, London.
arducci, E. (1979), La provvidenza crudele. Lucano e la distruzione dei miti Augustei, Pisa.
Bermejo Barrera, J.C. (1993), „Mito e historia: Zeus, sus mujeres y el reino de los cielos“, Gerión 11, 37–74.
Bianchi, U. (1976), Prometeo, Orfeo, Adamo. Tematiche religiose sul destino, il male, la salvezza, Roma.
Criado, C. (2000), La teología de la Tebaida estaciana. El anti–virgilianismo de un clasicista, Hildesheim.
Detienne, M. / Vernant, J.P. (1974/1988), Las artimañas de la inteligencia. La métis en la Grecia Antigua, Madrid.
Dicke, M.W. (1978), „Dike as a Moral Term in Homer and Hesiod”, CPh 73, 91–101.
Dietrich, B.C. (1965), Death, Fate and the Gods, The Development of Religious Idea in Greek Popular Belief and Homer, London.
Dominik, W.J. (1994), The Mythic Voice of Statius. Power and Politics in the Thebaid, Leiden.
Feeney, D.C. (1991), The Gods in Epic, Poets and Critics of the Classical Tradition, Oxford.
Franchet d’Esperey, S. (1983), „Le destin dans les épopées de Lucain et de Stace“, in: François Jouan (ed.), Visages du destin dans les mythologies. Mélanges Jacqueline Duchemin, Paris, 95–104.
Galasso, L. (2002), „Giove e il fato nel IX libro delle Metamorfosi di Ovidio“, MD 29, 117–33.
Hardie, Ph. (1966/1970), Ovid as an Epic Poet, London.
(1988), „Lucretius and the Delusions of Narcissus“, MD 20, 71–89.
(1990), „Ovid’s Theban History: the first Anti–Aeneid?“, CQ 40, 224–35.
Heinze, R. (1903/1993), Virgil's Epic Technique, Berkeley–Los Angeles–Oxford.
Lloyd–Jones, J. (1973), The Justice of Zeus, Berkeley.
Magris, A. (1985), L’idea di destino nel pensiero antico, Trieste.
Otis, B. (1964/1995), Virgil. A Study in Civilized Poetry, Oklahoma.
Río Torres-Murciano, A. (2010a), „El designio de Júpiter en Valerio Flaco. Providencia, historia y tradición literaria“, CFC (L) 30.1, 131–163.
Río Torres–Murciano, A. (2011), El restablecimiento de la causalidad épica en el libro I de las Argonáuticas de Valerio Flaco, Saarbrücken.
Romano, S. (2009), El tópico grecolatino del concilio de los dioses, Hildesheim, Zurich–Nueva York.
Rosati, G. (2001), „Mito e potere nell’epica di Ovidio“, MD 46, 39–61.
Schubert, W. (1984), Jupiter in den Epen der Flavierzeit, Frankfurt.
Thornton, A. (1976), The Living Universe. Gods and Men in Virgil’ Aeneid, Lyon.
Vessey, D.W.T.C. (1973), Statius and the Thebaid, Cambridge.
Wacht, M. (1991), Jupiters Weltenplan im Epos des Valerius Flaccus, Stuttgart.
Wlosok, A. (1983), „Vergil als Theologe: Iuppiter – pater omnipotens“, Gymnasium 90, 187–202.

Competencias
Como xa se indicou, non será necesario o coñecemento profundo das linguas clásicas, xa que se facilitarán sempre os textos latinas/gregos e a súa tradución castelá.
Metodoloxía da ensinanza
Nas primeiras sesións primará a exposición da profesora e a lectura en clase dos pasajes das fontes secundarias que o desenvolvemento do programa vaia esixindo.Paulatinamente, cando xa o alumno/-a adquira certa competencia no tema e no uso dos textos obxecto de estudo, a profesora suxerirá lecturas moi concretas de fontes secundarias, cuxa interiorización o alumno/-a haberá de demostrar.
Sistema de evaluación

Evaliación continua.
Si por alguna razón, algún alumno tiene una dispensa de asistencia o le es imposible asistir a clase, será esencial que se ponga en contacto con la profesoras a principio de curso (en ningún caso cuando el curso esté ya avanzado). Ella le indicará el modo de proceder. La circunstancia de dispensa posibilitará que al alumno o alumna no se le tenga en cuenta negativamente la no asistencia a clase. En ningún caso, sin embargo, lo eximirá de dar cuenta de los contenidos en las fechas marcadas para tal fin.

Tempo de estudo e traballo persoal
2-3 horas