G5091603 - Pragmática intercultural (Linguas e comunicación . Aplicacións) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 6.00
• Total: 6.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 32.00
• Clase Interactiva Seminario: 16.00
• Horas de Titorías: 3.00
• Total: 51.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
• Departamentos: Literatura Española, Teoría da Literatura e Lingüística Xeral
• Áreas: Lingüística Xeral
• Centro: Facultade de Humanidades
• Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: null

Profesores

Nome	Coordinador
SOUTO GOMEZ, MONTSERRAT.	SI

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo /CLE_01	Ordinario	Clase Expositiva	SI	SI
Grupo /CLIS_01	Ordinario	Clase Interactiva Seminario	SI	NON
Grupo /TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Obxectivos da materia
Adquirir conceptos e recursos para:
(a) reflexionar sobre a interacción comunicativa en diversos contextos;
(b) valorar a fluidez e eficacia comunicativa;
(c) analizar os diferentes patróns comunicativos culturais nas comunidades e nas relacións interpersoais;
(d) xestionar conflitos ligados á comunicación intercultural;
(e) deseñar materiais comunicativos para a docencia de linguas nos actuais contextos multiculturais.


Contidos
TEMA 1. O ámbito da Pragmática intercultural.
1.1. Inicios e evolución da Pragmática. O ámbito da Pragmática intercultural. Relacións e conexións con outras disciplinas.
1.2. A pragmática: unha disciplina para o estudo da acción e a interacción comunicativa. Compoñentes da comunicación. A enunciación.
1.3. Pragmática contrastiva e análise da comunicación intercultural.
1.4. As principais dimensións da comunicación intercultural. A comunicación verbal e non verbal en diferentes culturas.

TEMA 2. O estudo pragmático das prácticas comunicativas interculturais.

2.1. Actos de fala. Definición. Enunciados constatativos e realizativos. Actos locutivos, ilocutivos e perlocutivos. Tipos de actos ilocutivos. A indirección na comunicación intercultural.
2.2. Interpretación e inferencia. O principio de cooperación e as máximas conversacionais. A universalidade do principio de cooperación.
2.3. Cortesía. Diferencias comunicativas e valores socioculturais.
2.4. Turnos de fala. A xestión da conversa en contextos multilingües e interculturais.


TEMA 3. Aplicacións da Pragmática intercultural.

3.1. Os recursos pragmáticos como instrumentos para valorar a eficacia comunicativa e detectar conflitos comunicativos. Os novos perfís profesionais.
3.2. Os problemas de comunicación intercultural nas empresas e servizos públicos.
3.3. Aplicacións da pragmática intercultural á elaboración de materiais para o ensino de linguas en contextos multiculturais.


Bibliografía básica e complementaria
1. Introducións á Pragmática, panorámicas e diccionarios

BERTUCCELLI PAPI, Marcella (1993): Qué es la Pragmática. Madrid: Paidós.
ESCANDELL VIDAL, Mª Victoria (1996): Introducción a la pragmática. Barcelona: Ariel.
GUTIÉRREZ ORDÓÑEZ, Salvador (1996): Presentación de la Pragmática. León: Universidad de León.
HERNÁNDEZ SACRISTÁN, Carlos (1990): "Pragmática". En Ángel López García et alii: Lingüística general y aplicada. Valencia: Universitat de València. 243-272.
LEECH, Geoffrey N. (1983): Principles of Pragmatics. London: Longman. Tradución española de Felipe Alcántara Iglesias: Principios de Pragmática. Logroño: Universidad de La Rioja. 1998.
LEVINSON, Stephen C. (1983): Pragmatics. Cambridge: Cambridge University Press. Tradución española de África Rubiés Mirabet: Pragmática. Barcelona: Teide. 1989.
MEY, Jacob L. (1993): Pragmatics. An Introduction. Cambridge: Blackwell. 20022.
MOESCHLER, Jacques & Anne Reboul (1999): Diccionario enciclopédico de pragmática. Madrid: Arrecife.
ÖSTMAN, Jan-Ola and Jef VERSCHUEREN (2010): Handbook of pragmatics. .Amsterdam: J. Benjamins
REYES, Graciela (1990): La pragmática lingüística. Un estudio del uso del lenguaje. Barcelona: Montesinos.
REYES, Graciela (1995): El abecé de la pragmática. Madrid: Arco Libros.
VERSCHUEREN, Jef (1999): Understanding Pragmatics. London: Arnold. Tradución española de Elisa Baena Pedraza & Marta Lacorte: Para entender la Pragmática. Madrid: Gredos. 2002.
VERSCHUEREN, Jef & Marcella BERTUCCELLI-PAPI (eds.) (1987): The Pragmatic Perspective: selected papers from the 1985 International Pragmatics Conference. Amsterdam: John Benjamins.

2. Introducións á comunicación intercultural

ASANTE, Molefi Kete et alii (eds.) (2008): The Global Intercultural Communication Reader. New York: Routledge.
GRUPO CRIT (2003): Claves para la comunicación intercultural. Análisis de interacciones comunicativas con inmigrantes. Castellón: Universitat Jaume I.
GRUPO CRIT (2006) Culturas cara a cara. Relatos y actividades para la comunicación intercultural. Madrid: Edinumen. Libro + DVD.
GUDYKUNST, William & Young Yun KIM (1992): Communicating with Strange. New York: Mcgraw Hill Higher Education.
HERNÁNDEZ SACRISTÁN,Carlos (1999): Culturas y acción comunicativa. Introducción a la pragmática intercultural. Valencia: Octaedro.
KOTTHOFF, Helga & Helen SPENCER-OATEY (eds.) (2007): Handbook of Intercultural Communication. Berlin: Mouton de Gruyter.
MARTIN, Judith, Thomas NAKAYAMA & Lisa FLORES (eds.) (2001): Readings in Intercultural Communication: Experiences and Contexts. Boston: McGraw Hill.
MARTÍN ROJO, Luisa (2010): Constructing inequality in multilingual classrooms. Berlin: Mouton de Gruyter.
PAN, Yuling, Suzanne Wong SCOLLON & Ron SCOLLON (2002): Professional Communication in International Settings. Malden, Massachusetts: Blackwell.
PILLER, Ingrid (2011): Intercultural Communication: A Critical Introduction. Edinburgh: Edinburgh University Press.
RAGA GIMENO, Francisco (2005): Comunicación y cultura. Propuestas para el análisis transcultural de las interacciones comunicativas cara a cara. Madrid/Frankfurt: Iberoamericana/Vervuert.
RODRIGO ALSINA, M. (1999): Comunicación intercultural. Barcelona: Anthropos.
SCOLLON, Ron & Suzanne Wong SCOLLON (2000): Intercultural Communication: A Discourse Approach. Oxford: Blackwell.
TING-TOOMEY, Stella (1999): Communicating across Cultures. New York: Guilford.
WIERZBICKA, Anna (1991): Cross-cultural pragmatics. Amsterdam.

Competencias
(1) O estudante debe ser capaz de aplicar os procesos pragmáticos desde unha perspectiva transcultural.
(2) Comprensión e análise do entorno cultural e das diversas formas de comunicación e interacción.
(3) Coñecemento da comunicación intercultural e da sensibilidade cara á comunicación con persoas de diversas culturas no mundo global.
(4) Capacidade para analizar as diferenzas na comunicación multilingüe e intercultural e as súas manifestacións en diversos entornos.
(5) Comprensión dos procesos de produción e interpretación propios da interacción entre falantes de diversas linguas e culturas en contextos variados (escolar, sanitario, administrativo, etc.).
(6) Aplicación da competencia intercultural a diversos contextos multiculturais.
(7) Habilidades para valorar a eficacia comunicativa dos diferentes recursos lingüísticos en función das coordenadas contextuais e socio-culturais.
(8) Aplicar os coñecementos pragmáticos a ámbitos profesionais como: a tradución e o trasvase comunicativo, a mediación intercultural, a mediación e planificación comunicativa, a docencia de linguas ou a elaboración de materiais didácticos.


Metodoloxía da ensinanza
A materia distribuirase en tres horas semanais: dúas horas de sesións expositivas e unha sesión seminario (1 hora). Ademais, desenvolveranse dúas titorías programadas en grupos reducidos co obxectivo de guiar o traballo autónomo dos alumnos.
Utilizaremos o entorno da USC-Virtual para a organización das actividades non presenciais, a entrega de documentos aos alumnos e a comunicación virtual entre todos os membros da aula.


Sistema de evaluación
1ª OPORTUNIDADE (MES DE XANEIRO): Realizarase por avaliación continua: o 50% da cualificación corresponderá ás actividades e traballos realizados e/ou programados nas sesións interactivas. O 50% restante corresponderá á realización do exame oficial na data asignada pola Secretaría da Facultade.

Os aspectos, criterios e instrumentos de avaliación serán os seguintes:

1º Aspecto: Asistencia, participación e aproveitamento das clases presenciais.
-----Criterios: (1) Participación activa nas clases.
----------------(2) Calidade científica dos traballos: asimilación de contidos, comprensión dos textos, análises e interpretacións adecuadas
-----Instrumentos: Traballos escritos entregados ou expostos nas sesións interactivas.
-----Valor: 50%

2º Aspecto: Conceptos, métodos e ferramentas aprendidos durante todo o curso.
-----Criterios: (1) Dominio dos coñecementos teóricos e operativos da materia.
----------------(2) Aproveitamento das lecturas obrigatorias.
-----Instrumento: Exame escrito que incluirá cuestións teóricas e prácticas (correspondentes ás sesións expositivas e ás sesións interactivas).
-----Valor: 50%

2ª OPORTUNIDADE (MES DE XULLO): Efectuarase exclusivamente a través dun exame escrito que incluirá cuestións teóricas e prácticas (correspondentes ás sesións expositivas e ás sesións interactivas). Este exame realizarase na data establecida pola Secretaría da Facultade para o mes de xullo.

ALUMNADO REPETIDOR:
Deberá seguir o mesmo sistema de avaliación da primeira oportunidade.

ALUMNADO CON EXENCIÓN DE DOCENCIA TEÓRICA:
Os estudantes que teñan concedida polo Decanato a dispensa de asistencia a clase e, polo tanto, non poidan seguir a avaliación continua, deberán falar coa profesora na primeira semana do semestre para establecer un plan de traballo alternativo.

ALUMNADO CON DIVERSIDADE FUNCIONAL:
O alumnado que precise de algún tipo de adaptación ou apoio específico por razóns de NEAE (Necesidades Específicas de Apoio Educativo) deberá solicitalo á profesora, pero só se terán en conta a estes efectos aqueles casos que teñan sido valorados e informados polo SEPIU (Servizo de Participación e Integración Universitaria).
URL: http://www.usc.es/gl/servizos/sepiu/integracion.html

Tempo de estudo e traballo persoal
O Sistema de Transferencia do Crédito Europeo (ECTS) establece que un crédito equivale a 25 horas de traballo total do alumno. Por tanto, nesta materia de 6 créditos establecemos 150 horas de traballo total ao longo de todo o semestre. O reparto destas 150 horas nas diferentes tarefas debe corresponderse co seguinte esquema:
* Sesións expositivas: 32 horas presenciais + 64 non presenciais (total: 96 horas).
* Sesións interactivas: 16 horas presenciais + 32 non presenciais (total: 48 horas).
* Sesións de titoría: 3 horas presenciais + 3 non presenciais (total: 6 horas).
TOTAL: 51 horas presenciais + 99 non presenciais = 150 horas totais.

Recomendacións para o estudo da materia
A asistencia á clase é fundamental para o seguimento da materia. O traballo constante é o factor clave.

(1) As explicacións detalladas dos contidos do programa no aula facilitan a aprendizaxe. A información recibida directamente na clase pódese converter en coñecemento automaticamente coa vantaxe da interacción na dinámica das sesións de seminario.

(2) Sustentar os contidos proporcionados na aula mediante a consulta de fontes bibliográficas específicas para cada tema. A autoaprendizaxe, que será guiada nas titorías programadas, é importante; e a lectura selectiva segundo as pautas marcadas para cada apartado dos temas fornece os mecanismos de autocoñecemento e reflexión crítica.

(3) A posta en práctica dos conceptos e das técnicas de análise é imprescindible para asentar e madurar a preparación na materia mediante a realización dos exercicios propostos.

(4) O estudo é un proceso continuado con resultados de aprendizaxe paulatina e dilatados no tempo.