G1011421 - Modelización Matemática (Modelización) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 6.00
• Total: 6.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 15.00
• Clase Interactiva Laboratorio: 28.00
• Clase Interactiva Seminario: 15.00
• Horas de Titorías: 2.00
• Total: 60.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Grao RD 1393/2007
• Departamentos: Matemática Aplicada
• Áreas: Matemática Aplicada
• Centro: Facultade de Matemáticas
• Convocatoria: 1º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: null

Profesores

Nome	Coordinador
BERMUDEZ DE CASTRO LOPEZ-VARELA, ALFREDO.	SI
BERMUDEZ DE CASTRO LOPEZ-VARELA, ALFREDO.	SI
MUÑOZ SOLA, RAFAEL.	NON

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo CLE01	Ordinario	Clase Expositiva	SI	SI
Grupo CLIL_01	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	SI	NON
Grupo CLIL_02	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	SI	NON
Grupo CLIS_01	Ordinario	Clase Interactiva Seminario	SI	NON
Grupo CLIS_02	Ordinario	Clase Interactiva Seminario	SI	NON
Grupo TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON
Grupo TI-ECTS02	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON
Grupo TI-ECTS03	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON
Grupo TI-ECTS04	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Inglés

Obxectivos da materia
Trátase de presentar a metodoloxía xeral da modelización matemática e exemplos concretos relacionados cos diferentes ámbitos das ciencias aplicadas e a enxeñaría. O programa poderá percorrer modelos vencellados a diferentes temas da matemática discreta e continua: ecuacións numéricas, ecuacións en diferencias, ecuacións diferenciais deterministas e estocásticas, ecuacións en derivadas parciais, optimización, etc
Contidos
1. O punto material.
2. O oscilador harmónico.
3. Xeneralidades sobre Mecánica dos medios continuos.
4. Introdución á Mecánica de fluidos.
5. Introdución á Mecánica de sólidos.
6. Termomecánica dos medios continuos.
7. Transferencia de calor en sólidos.
8. Modelos matemáticos das reaccións químicas.
9. Introdución aos circuitos eléctricos lineais.
10. Análise dimensional.
Bibliografía básica e complementaria
Bibliografía básica:

Os alumnos recibirán unhas notas elaboradas polos profesores da materia, que serán o material básico da maior parte do curso. Ademáis inclúense os libros seguintes:

E. van Groesen, J. Molenaar. Continuum Modeling in the Physical Sciences. SIAM. Philadelphia. 2007.
M. E. Gurtin. An Introduction to Continuum Mechanics. Academic Press. New York, 1981.

Bibliografía complementaria:

N. Bellomo, E. De Angelis, M. Delitala. Mathematical Modelling in Applied Sciences. SIMAI e-lecture notes ISSN 1970-4429
A. Bermúdez. Continuum Thermomechanics. Birkhäuser. Basel. 2005.
J. Berry, K. Houston. Mathematical Modelling. Edward Arnold. London. 1995
J. Caldwell and D. K.S. Ng. Mathematical Modelling : Case Studies and Projects. Kluwer. Boston. 2004
D. Edwards, M. Hamson. Guide to Mathematical Modelling. Industrial Press. New York. 2007
N. D. Fowkes and J. J. Mahony. An Introduction to Mathematical Modelling. John Wiley and Sons. Chichester. 1994
R. Illner. Mathematical Modelling. A Case Studies Approach. AMS. Providence. 2005
J.N. Kapur. Mathematical Modelling. New Age International Publishers. New Delhi. 2005
M.S. Klamkin. Mathematical Modelling. SIAM. Philadelphia. 1987
M. Mesterton-Gibbons. A Concrete approach to mathematical modelling. Addison-Wesley Publishing Company. Redwood. 1989


Competencias
Capacidade de identificar e describir matemáticamente un problema doutras ciencias ou da enxeñaría, estructurando a información dispoñible e seleccionando un modelo matemático axeitado.
Capacidade para redactar textos con contido matemático.
Analizar e resolver de forma exacta ou aproximada modelos matemáticos sinxelos.
Empregar un paquete de sofware para resolver modelos planteados en termos de ecuacións numéricas, sistemas de ecuacións, ecuacións diferenciais, optimización ou outras técnicas matemáticas.
Contrastar co comportamento coñecido do fenómeno real a solución obtida ou calculada resolvendo o modelo. Suxerir modificacións do modelo á luz das discrepancias observadas entre as prediccións e os datos observados no fenómeno real ou da súa incapacidade para exhibir un comportamento cualitativo correcto


Metodoloxía da ensinanza
Clases maxistrais, interactivas e tutorias en grupos reducidos. Proporase ós alumnos como exercicio o establecimento e a resolución de modelos sinxelos de problemas reais. Intentarase fomentar a participación do alumno nas clases, especialmente nas interactivas. Os profesores publicarán boletíns de problemas na páxina web da materia. Nesta páxina web tamén estarán dispoñibles as notas elaboradas polos profesores. Para resolver os modelos farase uso, de ser o caso, do paquete Matlab ou de programas informáticos escritos en calquera linguaxe de programación.


Sistema de evaluación
Esixirase unha asistencia do 80% ás clases para que se teña en conta a parte de avaliación continua. A asistencia controlarase pasando follas de firmas nas clases.

A cualificación global será a maior das dúas notas seguintes:
- a nota do exame final.
- a media ponderada da nota do exame final (75%) e a avaliación continua (25%).

A avaliación continua consistirá na resolución de problemas (e no seu caso na exposición pública da mesma) e/ou na elaboración de programas informáticos ao longo do curso.
Tempo de estudo e traballo persoal
Horas presenciais: expositivas 15; interactivas 43; tutorías en grupos reducidos 2.
Estudio autónomo individual ou en grupo 50
Redacción de exercicios, conclusións ou outros traballos 15
Programación/experimentación e outros traballos no ordenador 15
Lecturas recomendadas, actividades en biblioteca ou similares 10

VOLUMEN TOTAL DO TRABALLO= 60+90=150 horas

Recomendacións para o estudo da materia
1. Comprender o que se estuda. Para comprobalo, o alumno debería ser capaz de realizar por si mesmo os exercicios propostos na clase e nos boletíns de problemas.
2. Facer uso do horario de titorías.
3. Recorrer á bibliografía.
4. Estudiar con regularidade