P4151226 - Software Profesional en Mecánica de Sólidos (Materia: Software profesional de simulación numérica) - Curso 2013/2014

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 6.00
• Total: 6.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 18.00
• Clase Interactiva Laboratorio: 24.00
• Horas de Titorías: 6.00
• Total: 48.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
• Departamentos: Matemática Aplicada, Departamento Externo
• Áreas: Matemática Aplicada, Área Externa para o postgrao oficial
• Centro: Facultade de Matemáticas
• Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

Nome	Coordinador
SEOANE MARTINEZ, MARIA LUISA.	SI

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo /CLE_01	Ordinario	Clase Expositiva	SI	SI
Grupo /CLIL_01	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	NON	NON
Grupo /TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Inglés

Obxectivos da materia
1. Coñecer e utilizar os procedementos necesarios para a resolución en ordenador de problemas da mecánica de sólidos.
2. Coñecer e aplicar a metodoloxía de resolución de problemas dos paquetes PATRAN- NASTRAN e MENTAT-MARC.
3. Interpretar e postprocesar correctamente os resultados numéricos obtidos cos programas de simulación.
Contidos
1. Elasticidade linear.
1.1. Sólidos tridimensionais.
1.2. Modelos monodimensionais (vigas en flexión e tracción) e bidimensionais (placa,
lámina e membrana). Estruturas combinadas barra-placa.
1.3. Cálculo de frecuencias e modos propios de vibración.
1.4. Termoelasticidade linear.
2. Problemas non lineares.
2.1 Leis de comportamento non lineares: materiais hiperelásticos, viscoelásticos e
plásticos.
2.2. Problemas de contacto. Contacto dun sólido ríxido cun sólido deformable.
Contacto entre dous corpos deformables.
2.3. Mecánica da fractura. Problemas elásticos en corpos fisurados.
3. Aplicacións industrias: extrusión de metais e procesos de perforación.


Bibliografía básica e complementaria
Bower, A.F. (2010) Applied Mechanics of Solids. CRC Press.
Kikuchi, N.,Oden, J.T. (1988) Contact problems in elasticity. SIAM.
Lemaitre, J., Chaboche, J.L. (1994) Mechanics of solids materials. Cambridge University Press.
Timoshenko, S., Goodier,J.N. (1975) Teoría de la elasticidad. URMO.

Competencias
Competencias xerais
CG1 Posuír coñecementos que acheguen unha base ou oportunidade de ser orixinais no desenvolvemento e/ou
aplicación de ideas, a miúdo nun contexto de investigación, sabendo traducir necesidades
industriais en termos de proxectos de I+D+i no campo da Matemática Industrial;
CG2 Saber aplicar os coñecementos adquiridos e a súa capacidade de resolución de problemas en ámbitos
novos ou pouco coñecidos dentro de contextos máis amplos, incluíndo a capacidade de integrarse en
equipos multidisciplinares de I+D+i no ámbito empresarial;
CG3 Ser capaz de integrar coñecementos para enfrontarse á formulación de xuízos a partir de
información que, aínda sendo incompleta ou limitada, inclúa reflexións sobre as responsabilidades
sociais e éticas vinculadas á aplicación dos seus coñecementos;
CG4 Saber comunicar as conclusións, xunto cos coñecementos e razóns últimas que as
sustentan, públicos especializados e non especializados dun modo claro e sen ambigüidades;
CG5 Posuír as habilidades de aprendizaxe que lles permitan continuar estudando dun modo que
haberá de ser en boa medida autodirixido ou autónomo, e poder emprender con éxito estudos de
doutoramento.

Competencias específicas
CE1: Alcanzar un coñecemento básico nunha área de Enxeñaría/Ciencias Aplicadas, como punto de
partida para un axeitado modelado matemático, tanto en contextos ben establecidos coma en ámbitos
novos ou pouco coñecidos dentro de contextos máis amplos e multidisciplinares.
CE2: Modelar ingredientes específicos e realizar as simplificacións axeitadas no modelo que
faciliten o seu tratamento numérico, mantendo o grao de precisión, de acordo con requisitos
previamente establecidos.
CE3: Determinar se un modelo dun proceso está ben formulado matematicamente e ben formulado
dende o punto de vista físico.
CE4: Ser capaz de seleccionar un conxunto de técnicas numéricas, linguaxes e ferramentas
informáticas, adecuadas para resolver un modelo matemático.
CE5: Ser capaz de validar e interpretar os resultados obtidos, comparando con visualizacións,
medidas experimentais e/ou requisitos funcionais do correspondente sistema físico/de enxeñaría.

Competencias específicas en simulación numérica
CS1: Coñecer, ser capaz de seleccionar e manexar programas apropiados de software (comercial ou libre) para a simulación de procesos nos campos industrial e financeiro.
CS2: Implementar, adaptar e modificar ferramentas de simulación numérica.


Metodoloxía da ensinanza
1. Explicación dos problemas físicos e a súa formulación matemática.
2. Planificación das tareas que permiten resolvelo con software da materia (PATRAN-NASTRAN e MENTAT-MARC).
3. Resolución no ordenador e análisis dos resultados.

Sistema de evaluación
Realizarase un exame, no ordenador, a tódolos estudantes baseado nos programas propostos ao longo do curso.
Tempo de estudo e traballo persoal
Horas presenciais: teóricas: 7 ; prácticas: 35.
Horas non presenciais de traballo do alumno: 90.
Horas de avaliación: 5.
Recomendacións para o estudo da materia
1.Consultar a bibliografía e a documentación on-line dos programas.
2.Resolución dos problemas propostos.
3.Facer uso do horario de titorías.