P3291213 - Estratexias e técnicas de intervención e comunicación social (Materias Optativas Vinculadas ao Itinerario de Intervención Social) - Curso 2011/2012

Información

• Créditos ECTS
• Créditos ECTS: 6.00
• Total: 6.0
• Horas ECTS
• Clase Expositiva: 20.00
• Clase Interactiva Laboratorio: 24.00
• Horas de Titorías: 2.00
• Total: 46.0

Outros Datos

• Tipo: Materia Ordinaria Máster RD 1393/2007
• Departamentos: Psicoloxía Social, Básica e Metodoloxía
• Áreas: Psicoloxía Social
• Centro: Facultade de Psicoloxía
• Convocatoria: 2º Semestre de Titulacións de Grao/Máster
• Docencia e Matrícula: Primeiro Curso (1º 1ª vez)

Profesores

Nome	Coordinador
Dominguez Rey, Jose Luis.	NON
RODRIGUEZ CASAL, MAURO LUCIO.	NON
RODRIGUEZ FERNANDEZ, MANUEL DAMASO.	SI

Horarios

Nome	Tipo Grupo	Tipo Docencia	Horario Clase	Horario exames
Grupo CLE01	Ordinario	Clase Expositiva	SI	SI
Grupo CLIL_01	Ordinario	Clase Interactiva Laboratorio	SI	NON
Grupo TI-ECTS01	Ordinario	Horas de Titorías	NON	NON

Programa

Existen programas da materia para os seguintes idiomas:

Castelán

Galego

Obxectivos da materia
- Que os/as alumnos/as adquiran coñecementos a un nivel avanzado sobre os distintos elementos do proceso de comunicación

- Que os/as alumnos/as adquiran coñecementos e habilidades para analizar os procesos comunicativos en diferentes ámbitos de intervención

- Que os/as alumnos/as adquiran coñecementos a un nivel avanzado dos requerimentos éticos e deontolóxicos da práctica profesional como psicólogo no ámbito da intervención social,

- Que os/as estudiantes adquiran un compromiso ético que lles permita desenvolver a súa actividade profesional como psicólogo dende a defensa e prosecución dos dereitos fundamentais e do principio de accesibilidade universal e igualdade entre homes e mulleres.

Contidos
Programa Teórico (clases expositivas).

Tema 1. Funcións da comunicación e procesos organizacionais
Tema 2. Factores psicosociais como elementos contaminantes
Tema 3. Comunicación verbal (CV) e non verbal (CNV)
Tema 4. Habilidades para unha presentación exitosa.
Tema 5. Factores cognitivos e emocionais na comunicación persuasiva
Tema 6. Estratexias de comunicación en campañas electorais

Programa Práctico (clases interactivas).

Práctica 1. As barreiras da comunicación e a xestión da retroalimentación.
Práctica 2. Desenvolvemento de habilidades para a realización de presentaciós orais eficaces.
Práctica 3. A campaña electoral dende o punto de vista comunicativo.

Bibliografía básica e complementaria
Básica

Albadalejo, M. (2007). La comunicación más allá de las palabras: Qué comunicamos cuando creemos que no comunicamos. Barcelona: Graó.
Briñol, P., de la Corte, L., y Becerra, A. (2001). Qué es persuasión. Madrid: Biblioteca Nueva.
Briñol, P, Rucker, D. D., Tormala, Z. L., y Petty, R. E. (2004). Individual differences in resistance to persuasion: The role of beliefs and meta-beliefs. En E. S. Knowles y J. A. Linn (Eds.), Resistance and persuasion (pp. 83-104). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
Davis, F. (2004). La comunicación no verbal. Madrid: Alianza.
Jay Ros (2001). Presentaciones convincentes. Madrid: Prentice Hall.
Kreps, G.L. (1995). La comunicación en las organizaciones. Madrid: Addison-Wesley.
Petty, R. E., y Cacioppo, J. T. (1986). The elaboration likelihood model of persuasion. En L. Berkowitz (Ed.), Advances in experimental social psychology (Vol. 19, pp. 123-205). New York: Academic Press
Roca, E. (2007). Cómo mejorar tus habilidades sociales: programa de asertividad, autoestima e inteligencia emocional. Valencia: ACDE.

Complementaria

Briñol, P., Horcajo, J., Becerra, A., Falces, C., y Sierra, B. (2002). Cambio de actitudes implícitas. Psicothema, 14, 771-775
Briñol, P., Horcajo, J., De la Corte, L., Valle, C., Gallardo, I. & Díaz, D. (2004). El efecto de la ambivalencia evaluativa sobre el cambio de actitudes. Psicothema, 16, 373-377.
Cacioppo, J. T., y Petty, R. E. (1982). The need for cognition. Journal of Personality and Social Psychology, 42, 116-131.
Cáceres, M.D. (2003). Introducción a la comunicación interpersonal. Madrid: Síntesis.
Estanqueiro, A. (2006). Principios de comunicación interpersonal: Para saber tratar con las personas. Madrid: Narcea.
Falces, C., Briñol, P., Sierra, B., Becerra, A., y Alier, E. (2001). Validación de la escala de necesidad de cognición y su aplicación al estudio del cambio de actitudes. Psicothema, 13, 622-628.
Hargie, O., y Dickson, D. (2004). Skilled interpersonal communication (4ª ed.). London: Routledge.
Haslam, S.A., Reicher, S., y Platow, M. (2010). The new psychology of leadership. Londres: Psychology Press.
Hindlet, T. (1998). La presentación convincente. Barcelona: Grijalbo.
Jablin, F.N., y Putnam, L.L. (Eds) (2001). The new handbook of organizacional communication. Advances in Theory, Research and Methods. Thousand Oaks: Sage.
Knaoo, M.L. (2007). La comunicación no verbal: el cuerpo y el entorno. Barcelona: Paidós.
Vallés, A. (2003). Curso de habilidades sociales, competencia social y asertividad. Valencia: Promolibro.
VanDer Hofstadt, C., y Gómez, J.M. (2006). Competencias y habilidades profesionales para universitarios. Madrid: Díaz de Santos.
Wainwright, G.R. (2004). El lenguaje del cuerpo. Madrid: Pirámide.
West, R., y Turner, L.H. (2005). Teoría de la comunicación. Analisis y aplicación. Madrid: McGraw-Hill.

Competencias
- Capacitar ao alumno/a para a realización de presentacións orais e escritas eficaces.

- Capacitar ao alumno/a para a correcta elaboración de material de apoio audiovisual, para a súa utilización en presentaciòns estáticas (transparencias, diapositivas, etc.) e/ou dinámicas (presentacións multimedia que incorporen movemento, sons, etc.).

- Coñecer as variables de persuasión máis importantes relacionadas coos diferentes elementos do proceso comunicativo (emisor, mensaxe, receptores, canal).

- Ser capaz de identificar os principais mecanismos psicolóxicos utilizados na elaboración das comunicacións políticas.

- Coñecer as estratexias de enmarcamento negativo da comunicación política.

Metodoloxía da ensinanza
As clases expositivas (teóricas) consisten en sesións expositivas e/o demostrativas de contidos. Para profundizar e reforzar os contenidos expostos contémplanse os seminarios especializados (clases interactivas), que favorecen a adquisición das competencias específicas da materia, así como a aprendizaxe significativo. Ademáis, as clases prácticas (interactivas) teñen como finalidade que o/a alumno/a adquira as competencias procedimentais e de investigación propias da materia. Para iso lévase a cabo a análise de casos e simulacións.
As titorías supoñen una relación directa e presencial, para un asesoramento contínuo e a profundización nos contidos teóricos e prácticos do traballo do/a estudiante, así como atender dúbidas.
Aas actividades de avaliación teñen unha dobre finalidade. Por un lado, as actividades de avaliación continua que, xunto cas titorías de traballo de curso, permitirán ó/á alumno/a ter unha retroalimentación constante da súa progresión ao longo do curso, respecto ao seu grao de adquisición de competencias tanto relativas a coñecementos, como a técnicas e actitudes; mentres que, por otro, os exámenes parciais e final, tratarán de avaliar o nivel de coñecementos adquirido polo/a estudiante respecto dos contidos dos temas incluídos no programa da materia.

Sistema de evaluación
As clases teóricas avalíanse mediante unha proba teórica, atendendo ao dominio dos coñecementos teóricos e operativos da materia, ademáis da asistencia e a participación. Os seminarios teñeb a finalidade de profundizar nos temas ao través da lectura e discusión de artículos e textos especializados, avalíanse mediante os informes, individual ou grupal (traballo en equipo), atendendo á calidade do mesmo (estrutura, orixinalidade, presentación). As clases prácticas son avaliadas seguindo os criterios de asistencia e de calidade dos informes das mesmas. A calificación obtida polo/a alumno/a no examen final (e/o exámenes parciais) valerá ata un 65% da cualificación final. A porcentaxe restante corresponderá á cualificación na avaliación continua. Para superar a materia será necesaria unha asistencia mínima ao 80% das actividades docentes presenciais programadas. Manteranse os mesmos criterios de avaliación nas diferentes convocatorias.
Tempo de estudo e traballo persoal
Actividades presenciais:

* Sesións expositivas (20h)
* Seminarios especializados (8h)
* Clases prácticas (16h)
* Titorías (2h)
* Avaliación (2h)
Total acti. presenciais: 48 horas

Traballo persoal do estudiante:
* lectura e preparación do material de apoio (25h)
* Lectura previa, análise e discusión de material. Informes individuais (20h)
* Análise de casos e elaboración de informes. Simulación de casos (28)
* Titorías (4h)
* Avaliación (25h)
Total traballo persoal do estudiante: 102 horas