101592 - Patrimonio Documental: Diplomática (ORIENTACIÓN PATRIMONIO DOCUMENTAL E BIBLIOGRÁFICO) - Curso 2012/2013
Información
Outros Datos
- Tipo: Materia Ordinaria RD 1497/1987
- Departamentos: Historia I
- Áreas: Ciencias e Técnicas Historiográficas
- Centro: Facultade de Xeografía e Historia
- Convocatoria: Segundo Cuadrimestre
- Docencia e Matrícula: null
Profesores
Horarios
| Nome | Tipo Grupo | Tipo Docencia | Horario Clase | Horario exames |
|---|
| Grupo L01 | Ordinario | Laboratorio | NON | NON |
| Grupo P01 | Ordinario | Prácticos | NON | NON |
| Grupo T01 | Ordinario | Teóricos | SI | SI |
Programa
Existen programas da materia para os seguintes idiomas:
CastelánGalegoInglésObxectivos da materia- Comprender o concepto actual da Diplomática como “ciencia do documento”.
- Coñecer o método científico da Diplomática e as súas fontes.
- Captar e valorar a utilidade da Diplomática para a investigación noutras ciencias, especialmente na Historia.
- Coñecer o documento diplomático: a súa xénese, forma e tradición.
- Coñecer a evolución dos documentos no ámbito latino, e esencialmente no peninsular, dende a Antigüidade ata os nosos días.
ContidosXeneralidades:
- Concepto de Diplomática
- O documento, obxecto material da Diplomática
- Método da Diplomática
- Fontes da Diplomática
Diplomática xeral:
- Xénese do documento
- Forma do documento. I. Caracteres externos
- Forma do documento. II. Caracteres internos
- Forma do documento. III. A data. Cronoloxía técnica
- Forma do documento. IV. A validación. Subscricións, signos
- Forma do documento. V. A validación II. Sixilografía
- Tradición documental
- A edición de documentos
Diplomática especial:
- O documento romano e hispano-visigodo
- O documento público hispano medieval
- O documento na época dos Reis Católicos, os Austrias e os Borbóns
- Notariado público e documento privado na época baixomedieval e moderna
- O documento señorial. O documento eclesiástico no pontificio. O documento municipal ou do concello. O documento universitario
- O documento pontificio
- Aproximación diplomática ao documento contemporáneo
Bibliografía básica e complementariaAGUSTÍ Y CASANOVAS, J., VOLTES BOU, P. y VIVES, J., Manual de Cronología española y universal, Madrid 1953.
BARONE, N., Paleografia e Diplomatica, Napoli 1923.
BAUTIER, R.H., Leçon d'ouverture du cours de diplomatique à l'École des Chartes: Bibliothèque de l'École des Chartes 119(1961)194-225.
ID., Chartes, sceaux et chancelleries. Études de Diplomatique et de Sigillographie médiévales, 2 vols., Paris 1990.
BATTELLI, G., Corso di Diplomatica Generale e Pontificia (ad uso privato), Roma 1967-1968.
BONO Y HUERTA, J., Breve introducción a la Diplomática notarial española, Sevilla 1990.
BOÜARD, A. de, Manuel de Diplomatique Française et Pontificale. I: Diplomatique Générale, Paris 1929.
ID., Manuel de Diplomatique Française et Pontificale. II: L’Acte privé, Paris 1948.
CAPELLI, A., Cronologia, cronografia e calendario perpetuo, Milano 1906, 2ª ed., Milano 1930, reed. Milano 1977.
CARUCCI, P., Il documento contemporaneo. Diplomatica e criteri di edizione, Roma 1987.
COMMISSION INTERNATIONALE DE DIPLOMATIQUE, , Vocabulaire International de la Diplomatique (CÁRCEL ORTÍ, M.M., ed.),Valencia 1994.
CONSEIL INTERNATIONAL DES ARCHIVES. COMITÉ DE SIGILLOGRAPHIE, Vocabulaire International de la Sigillographie, Roma 1990.
DUMAS, A., Compte rendu du Manuel de Diplomatique de A. Boüard: Le Moyen Âge 40(1930)105-112.
ID., La Diplomatique et la forme des actes: Le Moyen Âge 42(1932-43)5-3 y 81-264.
FLORIANO CUMBREÑO, A. C., Curso general de Paleografía y Paleografía y Diplomática españolas, Oviedo 1946.
GARCÍA LARRAGUETA, S., La datación histórica, Pamplona 1998.
GIRY, A., Manuel de Diplomatique, Paris 1894 (ed. facsímil Hildesheim-New York 1972).
GUYOTJEANNIN, O., PYCKE, J., TOCK, B.M., Diplomatique Médiévale, Turnhout 1993.
MARÍN MARTÍNEZ, T. y otros, Paleografía y Diplomática, 2ª ed., Madrid 1987, vol. II.
MAZZOLENI, J., Paleografia e Diplomatica e scienze ausiliarie, Napoli 1970.
ID., Paleografia e Diplomatica, Napoli 1972.
MODICA, M., Diplomatica generale e speciale. Cronologia e Sigillografia, Milano 1942.
PAOLI, C., Diplomatica, Firenze 1898-1899, ed. aggiornata da G.C.BASCAPÈ, Firenze 1942 (ed. anast. Firenze 1969).
PASTOUREAU, M., Les sceaux, Turnhout 1981.
PRATESI, A., Elementi di Diplomatica generale, Bari 1963.
ID., Genesi e forme del documento medievale, Roma 1979, 2ª ed. Roma 1987.
RABIKAUSKAS, P., Diplomatica generalis (Praelectionum lineamenta), 5ª ed. Romae 1989.
ID., Diplomatica generalis (praelectionum lineamenta), 5ª ed. Romae 1989.
RIESCO TERRERO, A., Introducción a la Sigilografía, Madrid 1978.
RIESCO TERRERO, A. y otros, Introducción a la Paleografía y la Diplomática general, Madrid 1999.
TAMAYO, A., Archivística, Diplomática y Sigilografía, Madrid 1996.
TESSIER, G., Leçon d'ouverture du cours de Diplomatique à l'École des Chartes (8 décembre 1930): Bibliothèque de l'École des Chartes 91(1930)211-263.
ID., La Diplomatique, Paris 1952.
ID., Diplomatique: L'Histoire et ses méthodes, Paris 1961, pp.633-676.
ID., Diplomatique royale française (des origines à la Revolution Française), Paris 1962.
VALENTI, F., Il documento medioevale. Nozioni di Diplomatica generale e di cronologia, Modena 1961, reed. 1977, (ristampa anasttatica) Modena 1982.
Competencias- Capacitación para a análise externa e interna de documentos medievais, modernos e contemporáneos, con especial atención aos primeiros.
- Capacitación para a identificación das tipoloxías documentais básicas.
- Capacitación para a resolución de datas cronolóxicas.
- Capacitación para unha análise sixilográfica básica.
- Capacitación para a realización dunha correcta e rigorosa edición de fontes documentais.
- Capacitación para o exercicio da crítica diplomática.
Metodoloxía da ensinanza O programa teórico e a maior parte do práctico desenvolveranse na aula, con material de apoio.
A actividade academicamente dirixida desenvolverase en arquivos e mediante a realización dun traballo dirixido (realización dunha colección diplomática).
Sistema de evaluación- Exame final que consistirá nunha parte teórica (preguntas de resposta breve) e outra práctica (exercicios semellantes aos realizados na clase). É imprescindible aprobar ambas as partes (cada parte 50% nota del examen). La calificación del examen supone el 70% de la nota final.
Valoración da actividade academicamente dirixida. O traballo dirixido debe entregarse no momento do exame final. Supone el 30% de la nota final.
Tempo de estudo e traballo persoal- 125 horas totais.
Recomendacións para o estudo da materiaAconséllase o estudo “diario” dos conceptos teóricos expostos na clase e a realización dos exercicios prácticos que se vaian propoñendo para a súa corrección posterior na clase.