Dereitos Fundamentais

A garantía dos dereitos fundamentais entendeuse como principio do dereito comunitario, malia que os Tratados non inclúen unha relación escrita dos mesmos. Só o principio de retribución laboral igual para homes e mulleres foi recollido dende os inicios da Comunidade.

A elaboración doutrinal dos Dereitos Humanos na UE débese en boa medida ao Tribunal de Xustiza, segundo cuxa xurisprudencia constante, estes forman parte integrante dos Principios Xerais do Dereito Comunitario. Co Tratado de Lisboa, recoñécese explícitamente que o Dereito das persoas-incluídos os dereitos das minorías, forman parte dos fundamentos da UE. Ademais, o Art. 6  do TUE actualiza a referenza no Dereito Orixinario sobre dereitos Fundamentais ao declarar que:

•   A Unión recoñece os dereitos, liberdades e principios enunciados na Carta dos Dereitos Fundamentais da Unión Europea do 7 de decembro de 2000, tal como foi adaptada o 12 de decembro de 2007, a cul terá o mesmo valor xurídico dos Tratados(...)
•   A Unión adherirase ao Convenio Europeo para a Protección dos Dereitos Humanos e das Liberdades Fundamentais. Esta adhesión non modificará as competencias da Unión que se definen nos Tratados.
•   Os dereitos fundamentais que garante o Convenio Europeo para a Protección dos  Dereitos Fundamentais e os que son froito das tradicións constitucionais comúns aos Estados membros formarán parte do Dereito da Unión como principios xerais.

A inobservancia dos Dereitos fundamentais, (violación grave e persistente por parte dun Estado membro dos valores contemplados no artigo 2 do TUE) pode chegar a constituír un motivo de suspensión dos dereitos derivados dos Tratados ao Estado membro de que se trate.

Ademais do respecto polos Dereitos humanos no interior da Unión, fomentase o respecto destes dereitos fóra da UE.

Voltear