Inicio » Servizos » Servizo de Normalización Lingüística » Área de Asesoramento » Fundamentos lingüísticos » Criterios » Nomes propios » Lugar
Seccións
Presentación
O Servizo
Asesoramento
Formación
Dinamización
Terminoloxía
Documentación

Os nomes de lugar

 

 

Non se traducen

 

• Como pauta xeral, os topónimos estranxeiros manteñen as denominacións da lingua que os creou.

 

La Línea de la Concepción         Nürnberg

Castelló de la Plana                  Malmö

Philadelphia                              Reggio di Calabria

Seattle                                     Rouen

 

En consonancia con ese criterio xeral, aconséllase tamén empregar a toponimia autóctona cando concorran dous nomes distintos; ben avalados por unha cooficialidade legal (por exemplo os topónimos vascos), ben debidos a unha serie de disputas políticas ou territoriais.

 

Donosti (mellor ca San Sebastián)

Hondarribia (mellor ca Fuenterrabía)

illas Malvinas (mellor ca illas Falkland)

 

O que se acaba de dicir non ten sentido cando só un dos nomes ten difusión. Evidentemente, nese caso empregarase o que é coñecido sen ter en conta a súa orixe.

 

Dublín (mellor ca Baile Átha Cliath)

Casablanca (mellor ca Dar-al Bayda)

 

• Cando o nome orixinal se escribe nun alfabeto distinto do noso (ruso, xaponés, chinés, árabe...) é necesario modificalo. Agora ben, esta modificación non é unha tradución, xa que se limita, ou a intentar substituír os caracteres estraños por aqueles dos propios que lle correspondan, ou a intentar reproducir no galego a pronuncia orixinal.

 

Ulaanbaatar                              Iemen                           Shangai

Sahara                                     Volgogrado

 

Tradúcense

 

• A pesar do que se acaba de dicir, non se debe esquecer que en tempos pasados todas as culturas adaptaban ás particularidades da súa lingua (e en certa medida aínda o seguen facendo) os topónimos estranxeiros que empregaban con máis frecuencia ou que consideraban máis importantes. Por ese camiño, o galego conta hoxe cunha serie de nomes de lugar que posúen unha forma propia que debe manterse con independencia do criterio xeral.

 

A Habana                                Castela                        Nova Orleans

A Haia                                     Cidade do Cabo            Nova York

Alemaña                                  Hamburgo                    Río de Xaneiro

Badaxoz                                  Islandia                        Uruguai

Boloña                                     Londres                        Xaén

Bos Aires                                 Losana                         Xirona

 

Cando os topónimos adquiren aparencia de formas galegas, seguirán as regras acentuais desta lingua.

 

Tánxer                                      Milán

París                                        Múnic

 

• Os topónimos menores (rúa, porto, praza...)

 

illas dos Azores                        Barrio Latino de París

porto de Barcelona                    Muro de Berlín

praza de Tianammen 

 

De todos os xeitos, non é raro atopar excepcións.

 

Central Park                             Chinatown            

Downing Street                         Freetown

Fontana di Trevi 

 

• Os accidentes xeográficos (monte, serra...) que se inclúen en topónimos.

 

Costa do Marfil                         Río de Xaneiro               Serra Leoa

 

Novamente, as excepcións son habituais.

 

Port-au-Prince                          Puerto de Santa María

 

Reitoría da USC
Colexio de San Xerome
Praza do Obradoiro, s/n
15782 Santiago de Compostela
Teléfono: +34 981 56 31 00
Logotipo de Universia Universia   Logotipo da Unitenda Unitenda   Logotipo do Grupo Compostela
Vicerreitoría de Coordinación
do Campus de Lugo
Praza Pío XII, 3
27001 Lugo
Teléfono: +34 982 28 59 00